بازی با سایه و نورها، نگاه کردنشون، و هرچیزِ مربوط بهشون واقعا میتونه قشنگ و حال خوب کُن باشه.
اویمن;
بعد از یکی دو ساعت تنفس در هوای خانه، آدم هم عقلش سرِ جایش میآید و هم قیافهاش.
چیست این بیرون که اینگونه با آدم میکند؟ مُزین فرمودم درونش را.
اویمن;
خونه، خونه، تا ابد خونه>>>
برا همینه که دلم میخواد آدمایی که بهم حسِ امنیت میدنُ خونه صدا کنم. خونه بودن بهترین توصیفه براشون.