باز خوبه جناب فاضل شما پیش او ای عشق، پناهی داری.

مرررد طوبی لککک، چه کردی؟ بیاموز ما پدر درآمده‌ها را. را. را. اِکو.

خواب‌هام سبک شده. آنقدر سبک که، به فوتی بند است این شب‌ها. تارهایش را وقتی داده باشند آشفتگی با تُف‌ش ببافد، همین می‌شود دیگر. دیشب با صدای ویبره‌ی آرامِ تمام شدن شارژِ گوشی بیدار شدم. جالب است. بیدار که نه، جوری پریده بودم که انگار آب یخ ریخته باشند روم. شاید هم آب جوش. آب جوش گفتن نزدیک تر است به آن حال. گلویی که انگار از سلول‌هاش سوزن روییده و سری که دارد منفجر می‌شود و تنی از مخزن شوفاژ داغ تر. که چشم‌هاش دارد تمنا می‌کند که نه، لطفا الان صبح نباشد و این فیزیک‌های مانده هم چند کیلویی کیک. ساعت همیشه، مودِ معمولی‌اش، این است که لج باشد با آدم. لااقل برای من که اینجوری‌ست. مثلا با آن حال، وقتی تازه بعد از بیست دقیقه کم‌کم پذیرفتی که تو می‌توانی و باید چشم‌هات را باز کنی، یکهو دیدن اینکه ساعت یکِ نصفه شب است، یک‌چیزهایی شبیه کابوس حساب می‌شود. اما کابوس را باید پذیرفت. باهاش کنار آمد. گاهی وقت‌ها هم، ناغافل از پشت بغلش کرد. مثل خوابیدن و تلاش برای دیدن ادامه‌ی پارت‌هایش. مثل وقتی که عمق فاجعه را می‌دانی و ادامه‌اش می‌دهی. مثل وقتی که خوابت سبک شده و باز آلارم نمی‌گذاری که هر ثانیه‌ش توی برزخ خواب و بیداری بمانی. مثل جا گذاشتن ریاضی‌ها برای صبح... ـ ـ. سین‌حانون/آشفتیات.

یا حضرت عباس. این چیست دیگر. اگر مجبور نبودم، نمی‌نوشتم. مُضحک است. گاد را باید قسم دهم که این ناتوانی در نوشتن فقط یک شوخی باشد. گاد پیلیز. پیلیز لطفا.

.

-تو چشمات عزیزم،منو دفن کن که،مزارِ پرنده،توی آسمونه.:)

قراره گسسته بشم. جمع کردن کل دروسی که نبودم و دو تا امتحان سنگین، که همینکه یکی‌ش زبانه خودش گویای همه‌چیزه، توی سه ساعت. عالیه.

دوشواری؟ نوموجود.

هاها-

‌آن‌قدر صدایِ‌تو زیباست ؛ کھ حنجره‌ات دلش نمی‌آید ، آن را به گوشِ من نشان دهد . ˓  ִֶָ ࣪ بھ یادگار .. بھ نوشته‌یِ سین‌حانون، وُ نوایِ علیرضا . '' کالیمبا - بـی‌کلام . زهرآرت '' • مجموعه فرهنگـي‌هنري رادیوفِرکانس .