از دقیقه هشت‌شُ دقیـق گوش بدین، نزدیکه بیام همشو تایپ کنم:))))-

بفرمایید، حالا هی قدر ندونین.

البته من می‌دونم هیشکی اینجا نیست که قدرِ اینا رو ندونه، البته☺️🔪

آدمیزاد وقتی صداش گرفته، بیشتر شعر خوندنشم می‌آد.

-به زیرِ ذره‌بین عشق،یکی نشست و دود شد.:)

-بگو یه سطل گریه کرد،ماهیِ آب‌پز شده.؛

این خانم وصالی تازه با ناموسِ ما آشنا شده-یعنی آشنایش کردیم. بیا بخوان با ما، ضجه بزن وصالی😂

؛

نوشتم توی دفتر که؛ دوست‌داشتن یعنی اهمیت‌دادن. و اهمیت‌دادن هم یعنی «بیا. این چاقو. بزن مرا. هروقت و هرجا که دلت خواست، اگر بدموقع باشد هم که چه بهتر.» نوشتم که هرکه گفت دوست‌داشتن دواست، یکی -عذراً و تقصیراً- بزنید توی دهانش. این را کسی می‌گوید که خودش همین را فریاد می‌زده. و ای‌کاش توی دهان من هم بزنید. می‌نویسم که الان منطقم حرف می‌زند، فردا که بیدار شدم، معلوم نیست. شاید این خط‌خطی‌ها، خط شد. کسی چه می‌داند. رنج را از آن‌طرف که بنویسید، "رنج" نیست. می‌شود "اهمیت‌دادن". این‌ها را منطق‌م می‌گوید البت... ـ ــ روزنگار/مُوقت‌یاتی‌اندریوم/سین‌حانون.

صبح پس از امتحانت بخیر، جوان ایرانی!