شدیداً به آدم‌های باکیفیتِ بیشتری توی زندگیم احتیاج دارم.

ینی چی که آدمای کتابا واقعی نیستن؟ :)))

حق شماره‌ی پونصد و هفتاد و خورده‌ای: کوه جابجا کردن بچه‌ی اول، از نظرِ والدین، برابری می‌کنه با یدونه مورچه جابجا کردنِ بچهای بعدی خانواده. و حتی به مراتب <<<<<<<<< تر.

یه روزم یه ستاد می‌زنم برای حمایت از حقوق تضعیف شده‌ی ما بچه اول ها.

گویا جدی جدی عمرِ آدمیزاد به یه فوت بنده.

foot or fowt . .

می‌خواستم بیام بگم -نظرم عوض شده، فیزیک خوندن از تاریخ جغرافیا خوندن آسون‌تره- که با نمونه سؤال‌ها مواجه شدم.

هاهاها، من چقدر خوشحالم.

چند توصیه برای مُردن: -لطفا در فصل امتحانات نمیرید. -تا حدِ امکان در فصل امتحانات نمیرید. -وقتی یکی از اطرافیان‌تان مأموریت راه دور است نمیرید. -وقتی طرف نمی‌تواند برگردد و از پشتِ تلفن براتان گریه می‌فرستد، نمیرید. -وقتی هنوز حالتان خوب است و هیچ طوری‌تان نیست، نمیرید. -وقتی کلی فامیل از استان‌های مختلف دارید که تازه برای مرگ یکی اینجا بوده‌اند، نمیرید. -مجدداً و مؤکداً در فصل امتحانات نمیرید. -وقتی تعامل و تسلیت گفتن به فامیل‌هاتان برای آدم سخت است، نمیرید. -خواهشاً در هاگیر واگیر نمیرید. -وقتی بقیه از مردنتان اذیت می‌شوند نمیرید. -تا حدِ امکان، کلاً نمیرید.

دی سال قبل شبِ امتحان فیزیک عقد عمو بود، شب امتحان خردادِ فیزیک عروسی‌اش، دی امسال هم که. گویا خویشاوندان بنده با فیزیک خصومتِ شخصی دارند. بهبه.