گویا جدی جدی عمرِ آدمیزاد به یه فوت بنده.

foot or fowt . .

می‌خواستم بیام بگم -نظرم عوض شده، فیزیک خوندن از تاریخ جغرافیا خوندن آسون‌تره- که با نمونه سؤال‌ها مواجه شدم.

هاهاها، من چقدر خوشحالم.

چند توصیه برای مُردن: -لطفا در فصل امتحانات نمیرید. -تا حدِ امکان در فصل امتحانات نمیرید. -وقتی یکی از اطرافیان‌تان مأموریت راه دور است نمیرید. -وقتی طرف نمی‌تواند برگردد و از پشتِ تلفن براتان گریه می‌فرستد، نمیرید. -وقتی هنوز حالتان خوب است و هیچ طوری‌تان نیست، نمیرید. -وقتی کلی فامیل از استان‌های مختلف دارید که تازه برای مرگ یکی اینجا بوده‌اند، نمیرید. -مجدداً و مؤکداً در فصل امتحانات نمیرید. -وقتی تعامل و تسلیت گفتن به فامیل‌هاتان برای آدم سخت است، نمیرید. -خواهشاً در هاگیر واگیر نمیرید. -وقتی بقیه از مردنتان اذیت می‌شوند نمیرید. -تا حدِ امکان، کلاً نمیرید.

دی سال قبل شبِ امتحان فیزیک عقد عمو بود، شب امتحان خردادِ فیزیک عروسی‌اش، دی امسال هم که. گویا خویشاوندان بنده با فیزیک خصومتِ شخصی دارند. بهبه.

خانومی که اولین باره به عمرم می‌بینمش، داره می‌گه عهه شما دخترِ فلانی‌این؟ من همیشه به مامان می‌گم چقدر دوستتون دارم. [واکنش من: 🐸]

عالیه این وضع. گاد تنکس.

‏بحمدلله هیچ دوره‌ای توی زندگیم، خوابم رو فدای درسم نکردم. یاد ندارم بیدار مونده باشم درس بخونم. در نتیجه، شببخیر.

حالا که امروز کلی بیمحتوا بوده‌ام، بگذار بدون وسواس یک چیزِ دیگر هم بگویم. از این شعره خیلی خوشم آمده بود:

شب است و خواب به چشمم نمیرود، آری دلم گرفته برایت، هنوز بیداری؟ . .