خیلی وقتهام اینکه آدمیزاد به تعریف نیاز داره، ربطی به ضعف و اعتمادبنفس و این زهرماری ها نداره. بعضی وقتها آدم فقط میخواد بدونه که راهش همینه؟ درست داره میره یا کلا از ریشه کجه. اینکه بر میگردین میگین تعریف نمیکنیم که پررو نشه یا دست از تلاش نکشه رو درک نمیکنم. یا بزنین تو برجک و تموم؛ یا بگین خوبیهارو. خوبیَت نداره معلق گذاشتن مردم. [البلاتکلیفی اشدُ من الموت].👩🦯
چی میگه؟ میگه "آدرس شانهام را به تو خواهم داد؛ اگر روزی به تکیه دادن نیاز داشتی بدون ذرهای تردید بیا".
ترکیبِ من با حتی یدونه از رفیقام، اینشکلیه که سیروس ترین کلاسها هم به سیرک تبدیل میشه :)))))))