دلم یه بارون می‌خواد که تا خودِ سال تحویل بند نیاد.

عادت به معجزه، حسِ ششم، تجربه، اطمینان، نمی‌دونم اسمش رو چی می‌ذارن. ولی، عادت‌مون دادین. عادت کردیم به هیچ‌موقع عادی نیومدن. عادت کردیم به شونصد تا مشکلی که قبل‌ش پیش می‌آد و تهِ دلت می‌دونی که باید لبخند بزنی چون حل می‌شه. عادت‌مون دادین؛)

:)

همینطور، من بسیار آدمِ باور نکنی هستم. ببخشید اگه تو موقعیت خوشحالیمُ یادم می‌ره.

زهرِماره نه؟ دلم تنگه حتی واسه اخلاق خنده‌دارتم.

.

منو ببین، می‌دونم خسته‌ای. ولی تلاش کن برای این:)

اولین باریه که تو عمرم آرزو دارم. من بالأخره دلم یه‌چیزی رو می‌خواد.

واکنش کائنات دستِ خره، ولی خب. امیدوارم یه‌بارم شده یکم بجای تردید بیرحمانه مطمئن بشم.

نه اینکه الانم شک کنم واقعا اینو می‌خوام یا نه:))))))