همچنین، جملاتِ من اگه دبیر می‌شدم:

از انسانی خوندن هم چیزی که منو می‌ترسونه، هم نشینی با یه عده آدمه که شاعرا و نویسنده‌های عزیزم رو جزء اموال خودشون می‌دونن.

امروز یکی رو دیدم که می‌گفت اسم بچه‌م رو می‌خوام بزارم امیرهوشنگ. نمیخواام، ینیی چییی.

من حتی از شنیدن آهنگِ مورد علاقه‌م از دهن یکی دیگه لج‌م می‌گیره، با من از غیرت و حسادت حرف نزنین.

"امیرهوشنگ" برای من یعنی پیچیدن صدای ضبط شده‌ی "امیرهوشنگِ ابتهاج، ملقب به ه.الف.سایه در روز یکشنبه ۶اسفندماهِ .." و تکرار واضح تک به تکِ آواها و خش‌های نازکِ زیر صدا. یعنی تقدسِ توجیه نشدنی.

-

چقدر حرف دارم با این "بعدا".

بمونه برا بعدا.

عه، بعدا.

.