اویمن;
نمیدونم چه مقاومتِ کوفتیای دارم مقابل نسخه «حرف زدن».
شاید چون حوصلهی زیاد فکر کردن ندارم اینطوریه.
به یکیشون سختی میدی که اونیکی راحت باشه. و این وسط در برابرِ مغز، قلب همیشه اون مظلومهست.
و یکم عجیبه، اینکه چیزی که ما از آدمهای اطرافمون میبینیم، فقط یه جسمه. یه لایهی پوشونندهی بیرونی.