منم فکر کنم با دیدن مورچه‌ها یادت می‌افتم، چون اتاق همیشه پر از مورچه‌ست.

به عنوان یه آشپزِ کارکشته، باید به‌تون بگم که ادویه مهم‌ترین رکن غذاست.

ادویه برای هرچیزی معجزه می‌کنه، تو زندگی‌تون ادویه باشید.

[بجز فسنجون. این زهرماری رو هیچی درست نمی‌کنه.]

انقدر کار سرم ریخته که باورم نمی‌شه همه‌ش برای همین ۲۴ ساعت آینده‌ست.

حقیقتا نمی‌دونم چطور هروقت که انقدر کار دارم، نمی‌تونم واقعیت رو بپذیرم و خیلی ریلکس به فعالیت‌های هرگز درحالتِ عادی انجام نشده می‌پردازم.

عجیبه.

زندگیم روزهایی که تو حال‌ندار ترین حالتِ ممکن‌ام:

درسته دفعه قبل یادم رفت، ولی این بار دیگه قول.

همیشه با سن‌م غریبه بودم ولی امروز که مدیر مؤسسه گفت «اولش فکر نمی‌کردم انقدر از سن‌ت بزرگ‌تر باشی» یه‌دور از اول شک کردم. خیلی وقت بود این چندتا عددِ مسخره بهم یادآوری نشده بود.

دقیقاً از بعد جلسه‌ی امیرخانی، همونجا که تمومِ هیمنه‌ش برام شکست.

واقعیتِ ناپذیرفتنی‌ای بنظر می‌آد ولی انگار واقعا آدم‌ها در همین چهارچوب‌های مسخره دیده می‌شن.