اصلا پنجشنبه انقد خوبه که،، هر روزتان پنجشنبه پنجشنبه‌تان هرروز.

از امشب، نهمِ آذر چهارده صفر دو.

انقد پیاده خیابونا رو گِز کردم، که حالا علاوه بر دست‌هام دماغمم حس نمی‌کنم :)

پیاده روی صدر نشین فیوِریت‌هام می‌مونه، تا ابد.

یه دور دمِ خونه‌ی همه دوستان بیزی و ادا درآرِ درس‌خون هم مزاحم شدیم، اما از دم همگی منزل تشریف نداشتند.

بله خانوم قیف، که جمعه آزمون داری و پنجشنبه‌ت شلوغه هان؟

متأسفم واقعا.

انقدر که امشب عکس ندارم، خودش ثابت کننده‌ی پنجشنبه بودنش هست.

ساعت.

من دیوانه‌وار عاشق هدیه دادنای کوچک و گوگولی و نشونه‌دار و بی‌مناسبتم. ولی متأسفانه توسطِ سیلی از انسان‌های ادایی محاصره شدم که باعث میشن من از این کار خجالت بکشم و با وسواس دنبال هدیه‌های بافکر بگردم و بدین ترتیب کلا از این کارِ طاقت فرسا و کُشنده صرف نظر می‌کنم. نباشید لطفا اینجوری، نباشید✨

مثلا من ارزشمندترین هدیه‌ای که گرفتم یه خودکارِ کیان معمولیه :) انقد که این واسه من ارزش داره، کل زندگی‌م نداره.