اویمن;
حاجی ولی چقد شخصیتم تغییر کرده :))
تقریبا جلوی اینا دیگه حتی یه ذره هم اثری از اون نسخهی آرام و متشخص بنده نمانده، انقد که حرفهام بر اثر فشارِ درسها و ندیدنها روی هم تلنبار شده، الان یه حرافِ وراج بالا پایین پرندهام؛ یک کودکِ هفت سالهی تازه از مدرسه آمده :)))
سرعت تغییر مودِ من به قدری عجیب و حتی جالبه که خودمم توش موندم.
مثلا میبینی در عرض نیم ساعت، از "خدایا من چقد بدرد نخور و مضحکم، منو محو کن" مودم به "بخدا که از صمیم قلبم واسه اونایی که منو ندارن حسرتِ تأسف بارانه میخورم" تغییر میکنه.