امروز دو بار تحقیر شدم. تو جمع. اولی رو با لبخند جواب دادم. دومی رو با اشک..

اطرافیان زیاد بهم می‌گن تو چرا انقدر آرومی؟ چطوری هیچوقت استرس نداری؟ تو اصلا عصبی هم می‌شی؟ همیشه اینقدر خونسردی؟ و... نمی‌دونن علائم فشار روانی می‌تونه زخم معده، ریزش شدید مو و ابرو، آفت دهان، انزوا، شروع سفید شدن موها توی این سن، تیک عصبی، و کلی درد و مرض باشه.

بسه دیگه امروز خیلی حرف زدم.

اینم جنگل‌گردالی‌های عزیزدلم، به درخواست شما🤝💖 #ابری‌گولوساخته ☁️

چقدر این دوست داشتنی بووووود :')))))

https://eitaa.com/ahvalate_namaloom/5177 ایتای من نه تنها فیلم، بلکه آهنک هم با کلی منت می‌فرسته.

دیروز روز خیلی خیلی سنگینی بود. پرسش زبان، کوییز شیمی، کلی درس هندسه و و و.. زنگ آخرم کارآفرینی داشتیم که دبیر عربیمون همیشه میاد جاش. این دبیرمون داشت از بچه‌ها می‌پرسید، دید من حال و حوصله ندارم منم صدا کرد که از روی متن بخونم. یه سوال ازم پرسید که منم بلد بودم اما حوصله‌ی توضیح نداشتم پس جواب ندادم.

این دبیرمونم از سر لج (خیلی تفکرات دیکتاتوری داره)، به کسی که دفتر نمره دستش بود گفت برا فائزه ۱۰ بذار. (از ۲۰). منم خیلی خونسرد واکنش نشون دادم. انگار هبچ اتفاقی نیفتاده باشه. اونم بیشتر لج کرد گفت نه ۱۰ زیاده. ۹ بذار..

منم باز دوباره هیچ واکنشی نشون ندادم. بعد از کلاس دوستم رفته بود پیش دبیر و به طور غیرمستقیم گفته بود معیار نمره دادنتون چیه؟ (این دبیر قشنگ رو هوا نمره می‌ده به همه) که وقتی یه نفر یه سوال جواب نمی‌ده ۱۱ نمره رو بهش نمی‌دید؟ اونم گفته بوده نه مسئله اصلا این چیزا نیست. دانش آموز باید دست و پا بزنه برای نمره و.. این مضخرفات

همه‌ی اینا رو گفتم که تهش بگم تف به نظام آموزشی‌ای که معیارش نمره‌ست. همچین دبیرایی حال آدمو از درس مربوط بهشون بهم می‌زنن. من عربیمو هیچوقت زیر ۱۹ و خورده‌ای نگرفتم. ولی به خاطر رفتار این دبیر، دلم می‌خواد کلا عربی رو ببوسم بذارم کنار.

و بخش اعظم ناراحتی دیروز من، این بود که چرا از خودم دفاع نکردم؟ چرا به جای اینکه ساکت بشینم و نگاهش کنم یه حرکتی نزدم؟

یادم نمیاد هیچوقت هدفم از درس خوندن نمره باشه. بی شعار و این چرت و پرتا بگم.. من همیشه عاشق یاد گرفتن بودم. دوستام می‌دونن من برای نهایی‌های پارسال چقدر بیخیال بودم. چون هیچوقت نمره برام اهمیت نداشته و نداره. تنها چیزی که ناراحتم کرد همین سکوت کردنم بود