اونجا که شهریارمیگه : صفایى بود دیشب با خیالت خلوت ما را ، ولى من باز پنهانى تو را هم آرزو کردم …!

غر زدن دیگه بسه. بریم به زندگیمون برسیم

کاش این بچه رو چند روز قرض می‌دادن به من. قول می‌دادم سالم برش گردونم..

-دوباره سبز می‌شویم! #me #Life

عاشقی دردسری بود، نمی‌دانستیم حاصلش خون‌جگری بود، نمی‌دانستیم پر گرفتیم ولی باز به دام افتادیم شرط، بی بال و پری بود، نمی‌دانستیم آسمان از تو خبر داشت ولی ما از تو سهممان بی خبری بود نمی‌دانستیم! -صابر خراسانی #تسلای_روح

مگه من مردم که تو احساس تنهایی می‌کنی؟

کاش می‌تونستم حرفامو به خودتم بگم..

من واقعا آدم سازگاریم. فقط گاهی اوقات قبل از اینکه تصمیم به سازگار شدن بگیرم، از شدت عصبانیت و کلافگی و بیچارگی می‌شینم یه گوشه در حد مرگ اشک می‌ریزم و بعد که همه‌ی اشکامو از دست دادم، تصمیم می‌گیرم سازگار بشم. زندگی همینه

داری با آرامش انارتو می‌خوری که یهو یه کرم خبیث روح و روانتو ازت می‌گیره🗿💔

خیلی دوست دارم بدونم انیشتین وقتی حقایق و واقعیت‌هایی به اون بزرگی رو کشف و اثبات کرده چه حسی داشته. حتما خیلی به خودش و زندگی پر بارش افتخار می‌کرده :)

کِی می‌شود که آنکه روح و جانش را می‌نویسد، مدت‌ها نوشتن را رها کند؟ پاییز که می‌شود، آدمی که نوشتن را مدت‌هاست رها کرده است، می‌خواهد با سرمای باران و خش خش برگ‌ها و بارانی‌ها و چترها، بر گرمای قلمش بیفزاید. اما تو، حالا می‌توانی خروش سرمای پاییز را در گردش رنج میان رگ‌هایت حس کنی، که چگونه به آن‌ها گرما می‌بخشد؟ _ آگاتای سابق، چهارم‌آبان‌ماه‌هزاروچهارصدوسه؛

چقدر قابل لمس بود برام!