https://eitaa.com/dialectic6/643 جدی نمی‌دونم چطور منظورمو برسونم. درسته. اهمیت دادن ما به یک موضوع نسبیه. اما می‌شه گفت اهمیت حقیقی اون موضوع ثابته (درمورد اغلب موضوعات). و من می‌گم میزان اهمیت دادن ما باید با میزان اهمیت خود اون موضوع برابری کنه.

https://eitaa.com/dialectic6/644 ببخشید که وارد بحثتون میشم اما میخوام نظرمو بگم. میزان اهمیت برای هر چیزی به نظر بنده مقداریه که اولا میزان نیاز تو باشه. از لحاظ ذهنی و عملی تو باید ببینی واقعا چه مقدار نیازه. این مقدار از مولفه ی دوم میاد: اعمال وابسته به اهمیت دادن. یعنی اینکه لازمه "چه عملی رو راجبش انجام بدی؟" پس به اندازه ی عملی که باید در برابر موضوع انجام بدی ذهنت و کارهات باید درگیر باشن و نه بیشتر و نه کمتر. اگه ذهنی یا عملی کمتر شه که کلا کار انجام نمیشه و مشکلات خودشو به وجود میاره. تبعات روانی و واقعی هم داره. و اگه بیشتر شه: اگه از لحاظ ذهنی باشه روانی، بیمار و فلجت میکنه، اگه از نظر عملی زیاده روی کنه خسته میشی. بر اساس همینکه اهمیت تو چه بازتابی داشته میتونی بسنجیش. آیا فرسوده شدی؟ خسته ای؟ نمیتونی کاریو انجام بدی؟ هیچ کاری نمیکنی؟ اصلا بهش فکر نمیکنی؟ و غیره.

هیوا بهتر از من منظورو رسوند..

https://t.me/orangeorme شعبه‌ی تلگرام. فرقش با اینجا اینه که اونجا دیگه حرف نمی‌زنم.

بی اعتنایی آخرین چیزیه که می‌تونم ببخشم.

چقدر سخته اعتراف.

خب یه سوءتفاهم بزرگ حل شد. الان آدم خوشحال‌تری ام.

-

این که وجودتو برای بقیه انکار می‌کنم خنده داره.

از امروزِ زیبا :) #me