هوایِ اینجا به نَفَسِ خییییلی از #شهدا متبرکه... شااااید بخاطر همینه که قلبِ آدما اینجا متجلی میشه و بهتر میتونن تزکیه کنن

تو خاطراتِ شهدایِ مدافعِ حرم هم بارها به اسم اردوگاه ِشهید کلهر برخورد کردم... شهدا همینجاها اومدن و خدمت کردن و آسمونی شدن....

اینجا معروفه به قدمگاهِ حضرت زهراۜ

دقیقااااا همینجا 💔💔💔 مملو از عطرِ حضرتِ مادره

اینجا شده مرکزِ ثقل و عشق برایِ همه مخاطب‌هاش

این شهید برادر و سنگِ صبور ِزائر هاش بوده همیشه کافیه فقط سر مزارش یه سلام کنی تا غم و غصه از دلت خداحافظی....

سلام ای گمنام منم همون زائرِ روسیاهِ همیشگی!!!

مناسبِ حال و هوایِ آشفته >>>

[خاطره سید ابراهیم] توی اندیمشک یه پادگان هست به اسم #حاج‌یدالله‌کلهر ، یه بار آقامصطفی حدود ۲۰۰ نفر از بچه های پایگاه و حوزه بسیجشون رو میبرن اردوی راهیان نور.... روز چهارشنبه نزدیکای ظهر بوده که میرسن پادگان ، از اونجایی که آقامصطفی به برگزاری هیأت های چهارشنبه شب مقید بودن تصمیم میگیرن اون شب توی همون پادگان هیأت رو برقرار کنن. اما بلندگو و میکروفون نداشتن!! تو حیاط پادگان دوتا بلندگو بوقی بوده، باهمکاری یکی از بچه ها میرن اون دوتا رو باز میکنن و از سربازای پادگان میکروفون میگیرن ، ولی به این شرط که تا فردا صبحش هم بلندگوها و هم میکروفون سرجاش باشه. اون شب مراسم پرشوری توی پادگان برگزار شد به طوری که علاوه بر بچه های حوزه، بچه های پادگان هم اومده بودن و حدود ۵۰۰ نفر شده بودن. مراسم ساعت ۱۲ شب تموم شده و آقامصطفی و بچه ها از شدت خستگی فراموش میکنن بلندگوها رو بذارن سرجاش. صبح زود فرمانده پادگان برای مراسم صبحگاه میاد و‌ میبینه بلندگوها نیست. عصبانی میشه...... رو به سید و دوستش میکنه و میگه شماها هیچی رو جدی نمیگیرید، فکر کردید همه جا پایگاهه که سرسری بگیرید هیچی دیگه.... سید و‌بچه ها میخندیدن و اون فرمانده ی بنده خدا هم حرص میخورده طرف زنگ میزنه سپاه ناحیه و میگه اینا فرمانده هاشون پدر منو درآوردن ، وای به حال نیروهاشون سید هم میخندیده البته بعدش عذرخواهی میکنن و از دل اون بنده خدا درمیارن....😁❤️ «به‌نقل‌دوست‌شهیدمصطفی‌صدرزاده»