عرضم به حضورتون که روزگار جالبی برای زیستن نیست‌.

ممکن از ناممکن می‌پرسد: خانه‌ات کجاست؟ پاسخ می‌آید: [در رویای یک ناتوان.] ماه نو و مرغال آواره | رابیندرانات تاگور

استعداد خاصی تو خلاصه کردن حرفام‌ پیدا کردم و همچی زمانی شروع شد که دیگه هیچ کس گوش شنیدن نداشت

-

از درس پونزده منتفرم اطلاعاتم راجب معنای واژگان هرچی بود رو برد زیر سوال

میدونید کدوم قسمت از زندگی جالبه ؟ اونجایی که میرسی به نقطه اوجت و یهو بیخیال همچی میشی. من فعلا دارم رو دامنه کوه قدم برمیدارم،فقط دوست دارم بدونم نقطه اوج من کی سر و کله اش پیدا میشه.

واقعا دلم میخواد مثل بچه دوساله پا بزنم به زمین و بگم" نمیخوام بخونمش نمیخوام نمیخوام نمیخواممم" اما باید بخونش.