برم بشینم یخته درس بخونم ببینم چه خاکی تو سرم بریزم. همچنان بنده در حال درس خواندن:🤡

چک‌نویسای من بیشتر دفترنقاشین تا چک‌ نویس ریاضی...

خیلی عجیبه، یه عده دارن آرزوهای تو رو زندگی میکنن و زندگی تو آرزوی یه عده ی دیگس.

یه چیزی رو دقت کردید؟ یکی از چیزایی که بین همه‌ی ما نوجوونا مشترکه، اینکه خود واقعیمون رو گم کردیم؛ انگار تیکه‌های پازلمون رو قاطی کردیم و نمی‌دونیم کجان و چی به چیه. انگار شدیم یه آدمی که از تیکه‌های شخصیت‌های دیگران تشکیل شده و خودش رو نمی‌تونه پیدا بکنه...

خوشبختای واقعی😭😭:

:))))

نظرتون درمورد اینکه از ساعت ۷ صبح تا ۶ عصر یکسره اردو بودم و وقتی میام خونه با حجم زیادی مهمون روبرو بشم چیه؟

فهمیدم هرچی بشه هر اتفاقی بیوفته من دختر ایشونم ، دختر همین خونه و صحن و سرام . فهمیدم جز اینجا و این ادم پناهی ندارم و واسم نمیمونه (((: