"بسم الله الرحمن الرحیم"
یازهراسلام الله علیها
به عقیدهِمن وقایع مانند قاشقِکوچکِچاییخوری میان لیوان کمرباریک تا لبه،چایِلبسوز مادربزرگ میماند.و لیوانِکمرباریک ظرفیست که رابطه را درخود نگه میدارد.
قاشقِچایخوری مثل یک اتفاق بیرحمانه درچای فرو میرود و آرامش داغ چای را بهم میرزد.
بعضی قطرات از این تلاطم گردبادگونه کلافه میشوند و با هر همی که به چای میخورد به بیرون پرتاب میشوند.
اما آنها که میمانند بعد از این،لحظات شیرینتری را باحل شدن نباتدوآتیشه میان ذراتشان لمس میکنند.
مثل جمعی که درکنار هموبههمراه آرامش درلیوانِکمرباریک میگذرانند و از قضا هفته پیشش کلی لاو ترکاندند که هیچجا لیوان خودمان نمیشود و دقیقا درهمان لحظات یک صاعقه مانند قاشق چاییخوری بهنام "ناهماهنگی" آرامش چای را بهم میریزد.
مواجه با قاشق چایخوری از هرمولوکول چای متفاوت است،مولوکولی کلافه میشودولیوان را لفت میدهد،مولوکولی دیگر سفتخودرا به بلور کف لیوان چسبانده تا پرت نشود،مولوکولیتصمیم میگیرد حرف بزند و مولوکول دیگری به همراه قاشق فقط هممیخورد.
اتفاق قابل توجه ارامش بعد از بیرون رفتن قاشقِچاییخوری است،لحظهای که چایِسرخِلبسوزِلبدوز درکنار نبات دوآتیشه شیرین شده و جلوی تلوزیون چهاردهاینچ خانه مادربزرگ درکنار هندوانه هب شده درپیشدستی گل سرخی جهاز مادربزرگ درحالی که پرتو نور افتابِبعداز ظهر از لای پرده های خانه مادربزرگ هارمونی جالبی ایجاد کرده آرامش جدیدی را تجربه میکند که تاقبل از این نداشته.
میخواهم بگویم صاعقهها،قاشق چایخوری ها و اتفاقات بد همه و همه میگذرند و این مولکول های چای هستند که با جفت شدن با مولکول های دیگر بعد از رفتن قاشق لحظه های بهتری را زیست میکنند.
و نتیجه را میشود این گرفت که اتحاد رمز رسیدن به" آرامش بعد از طوفان است" چون اساسا طوفان گذراست و کسیکه میماند میشود نقش اصلی تراژدی حوزه هنری پس حرف زدن بعد از مشکلات و تلاش برای ایجاد اتحاد خوب است و خوبتر اینکه این هنر را یادبگیریم،چون اگر کسی قرار باشد اینجارا درست کند آن خودِ ماییم.
پاتوق هنرهایتجسمی بعد از پیشامدن بحثی کوچک جلسهای برگزار کرد و با بیان انتقادات به راهحلی بهتر برای اداره پاتوق رسید؛باشد که رستگار شویم.
#هنرمندـروایتـمیکند
زهرا سادات فاطمی پناه -⁵
برگزیده شدیم برای انجام یه ماموریت خاص 😎🔫 ..