ببین اول باید مشخص کنی رشته ای که میخوای بری از لحاظ بازار کاره یا نه‌. منظورم اینه که تکلیف آیندتو مشخص کن؛ میخوای دانشگاه درس بخونی و بعدا خونه دار باشی، یا نه حتی اگر ازدواج کنی هم یه رشته ای میخوای بخونی که بعدش بری‌ سر کار‌. اگز مورد اوله که برو دنبال چیزی که دوست داری، یه رشته ای انتخاب کن که پدرت در نیاد ولی خب حداقل به درد اطلاعات عمومیت بخوره مثل مشاوره یا مشاور خانواده.. اینجوری دیگه از لحاظ درس خوندن تحت فشار قرار نمیگیری(باور کن به چشم دیدم اونایی کیف زندگی رو کردن که به یه رشته دلخواه با یه دانشگاه عادی بسنده کردن نه اونایی که کمال‌گراییشون فرصت لذت بردن از زندگی رو ازشون گرفته) اگر هدف مشخصی داری که با درس خوندن بهش میرسی بچسب بهش، مجبور کن خودتو که بخونی چون جز این راهی نداری و من اصلا حسرت خوردن بعدشو پیشنهاد نمیکنم‌. از لحاظ هنر هم کاری نداره، تابستون برای پرورش استعدادت کافیه‌. و اینکه این ترس تو بخاطر اینه که نمیخونی، از منی که تجربه دارم بدون، اگر بخونی هیچ ترسی رو حس نمیکنی چون میدونی قراره به اندازه تلاشی که کردی نتیجه بگیری و میگیری‌.

📪 پیام جدید ساحل تو تلگرام‌اکسپت کن منو #دایگو

تلگراممو پاک کردم خانومی.

اینم از آخرین سحری:]

وقتی میگم زندگیم صورتیه:

📪 پیام جدید چرا تو که از صورتی خوشت نمیاد همه چیزای صورتیه؟ #دایگو

📪 پیام جدید https://eitaa.com/pardox4/8863 چرا؟ #دایگو

این کرم خودم بود که لباس و شلوارو صورتی پوشیدم؛ معمولا سعی میکنم رنگ لباسام‌ به هم بخوره ولی نمیدونم‌. نمیدونم چرا کل وجود و زندگیم صورتیه‌:/ از بچگی همه چیزو برام صورتی خریدن‌.

یکم فاصله بگیرم‌ به درسام برسم زندگی رو هوامو جمع کنم و..

تلگرام خیلی وقتمو میگرفت‌‌.