وطنم! ای خاکی که در شامگاه تیره‌ی نیرنگ خنجر خورده‌ای! ستاره‌هایت را می‌بینی که چگونه از زخم‌هایت شکفته‌اند؟ اکنون می‌روند که تابناکی آسمان‌ات را ابدی کنند در تمام شب‌های بی‌ماه و برای گم‌گشتگان در راه. #وطنم_ایران #نه_سازش_نه_تسلیم #مرگ_بر_امریکا #مرگ_بر_اسرائیل @parnassus

‏🔻 ایران، روزی جنگنده‌هایی خواهد ساخت که مانند پهپادها و موشک‌هایش، بازی‌های ‎#غرب_جمعی را در ‎#جنوب_جهانی برهم خواهد زد. 🔸آن روز می‌تواند چندان دور نباشد، مشروط بر این‌که سرنوشت جنگ امروزمان به مغزها و بازوهای منفصل دشمن وجودی‌مان در درون ایران سپرده نشود. 🔸جنگ تمام نشده و به این زودی‌ها نیز تمام نخواهد شد. این باید برای همه به ویژه صاحبان جاه و مقام از همیشه روشن‌تر باشد. 🔸وضعیت جنگی، آرایش جنگی می‌طلبد؛ هم در سطح حاکمیت و هم در جامعه. هریک از مسئولان و مقامات کشور که درصدد انکار وضعیت جنگی هستند یا اصرار دارند که مملکت را با همان شیوه‌های فشل گذشته اداره کنند و اوضاع داخلی را عامدانه و آگاهانه، به ورطه‌ی بحران‌های اقتصادی، اجتماعی و سیاسی بیافکنند، عملاً دارند با دشمنان ایران هم‌افزایی می‌کنند، و باید همین امروز کنار روند و یا برکنار شوند. 🔸اگر زودتر از این‌ها و پیش از این که جنگ مرئی شود و با سویه‌های نظامی پررنگ‌تر جلوه کند، تحریم‌های حداکثری، ترورهای زنجیره‌ای، تروریزم سایبری و جاسوس‌پروری و... به عنوان مصادیقی از جنگ غیرکلاسیک دشمنان علیه تمامیت کشور و ملت ایران به رسمیت شناخته شده بود، برنامه‌ریزی‌های خرد و کلان کشور با این فهم از وضعیت صورت گرفته بود، سختگیری‌های ضروری چه در مقابله با فسادهای اقتصادی و سیاسی و چه در سطوح حفاظتی و امنیتی اعمال شده بود، و ایران که تا این اندازه تحت فشار و تهدید بوده، در عرصه‌های مختلف چنین یله و بی‌دروپیکر نبود، اکنون سطح آمادگی ملّی برای تطبیق با شرایط جنگی به ویژه برای مسئولان حکومت تا این اندازه دشوار نبود. مردم قدرت انطباق و انعطاف بیشتری در فهم شرایط دارند تا اصحاب قدرت. 🔸مردم به‌طور غریزی دریافته‌اند که برای بقاء و حفظ تمام دارایی‌های زیستی و تمدّنی خود باید بجنگند. مردم اراده‌ی به جنگیدن و استقامت کردن دارند. آن‌ها که می‌خواهند بی ارادگی خود را به مردم فرافکنی کنند، مخلّ انسجام ضروری در وضعیت جنگی هستند. در وضعیت جنگی مماشات سمّ است و می‌تواند یک ملّت را از پای درآورد. 🔸همین امروز یا فردا، ممکن است دوباره آژیرهای جنگ به صدا در بیاید و آتش‌بسِ شکننده دود شود و به هوا برود. آماده‌ایم؟ 🔸خطای محض است اگر مقامات کشوری و لشکری، به هر دلیلی —حتی به بهانه‌ی حفظ آرامش روانی جامعه— وضعیت را عادی جلوه بدهند. شرایط به هیچ‌وجه عادی نیست. آرامش روانی در وضعیت جنگی نیز، با شیوه‌ها و ابزارهای متفاوتی برقرار می‌شود. 🔸ضامن آرامش روانی جامعه در شرایط کنونی می‌تواند این باشد که همه‌ی ما «به واقع» در یک کشتی نشسته‌ایم و اگر جنگی هست، برای همه است. پس هرکه در این حلقه نیست، باید از منابع قدرت و ثروت خلع ید شود. 🔸انکار این واقعیت که «ما با تهدیدهای وجودی مواجه هستیم»، نه فقط دردی را دوا نمی‌کند، بلکه ما را به قهقرایی فراتر از آن‌چه می‌توان متصوّر بود، می‌برد. 🔸دیگر نمی‌توانیم جان عزیز فرماندهان، سربازان، دانشمندان و مردمان رنج‌کشیده‌ی کشورمان را فدای الیگارش‌ها و بروکرات‌های گردن‌کلفت و فاسدی کنیم که جنگ را به نیابت از دشمنان در این سرزمین آغاز کردند و با خیر عمومی و این ملّت تعارض منافع دارند... دیگر بس است. 🔸جنگنده نداریم، اما می‌توانیم جنگنده باشیم. #مرگ_بر_اسرائیل #مرگ_بر_امریکا #نه_سازش_نه_تسلیم @parnassus

‏چه شد جنگ تمام شد و باز برق ناترازید؟! دولت به چه حقّی در این گرمای طاقت‌فرسا مجوّز ماینینگ می‌دهد؟ چرا برق مزارع خراب‌شده‌ی استخراج رمزارز را قطع نمی‌کند؟ دو حالت بیشتر ندارد: یا دولت عرضه و جرأت ندارد با مافیای ماینینگ سرشاخ شود، و از شاه‌دزدها حساب می‌برد؛ یا خود دولت هم در این کثافت‌کاری و دزدی ذی‌نفع است. ‎#ناترازی