- این حرف آخر نیست -
به ارتفاع ابدیت دوستت دارم..
حتی اگر به رسم پرهیزکاری های صوفیانه از لذت گفتنش امتناع کنم..:)
من به تنهایی معتاد بودم. اگر هر روز کمی با خودم خلوت نمی کردم مثل این بود که ضعیف تر می شدم. چیزی نبود که به آن افتخار کنم اما وابسته اش شده بودم تاریکی داخل اتاق برایم مثل نور آفتاب بود.!
《بوکوفسکی》