برنامه ی روز دانش اموز مدرسمون:

پاکستان بدجور افتاده توی خرج

راضی به صلح نیستیم بخدا

دوباره من

اینکه این حرفا رو هاروی که خودم یکی از طرفدارای پر و پاقرصشم بزنه باعث میشه بخوام به پهنای صورت اشک بریزم

وای خیلی قشنگه میخوام قاب کنم بزنم به دیوار

مدام چهره ی دوستام روز اخر مدرسه میاد جلو چشمام

واقعا قدیمیا چقد آدمای خفنی بودن. شعر میگفتن، بچه بدنیا میاوردن، ستاره شناسی بلد بودن، گیاهای دارویی و خواص شونو میشناختن، خونه میساختن، تو دل جنگل زنده میموندن و راهشونو پیدا میکردن،آشپزی میکردن،نقاشی میکردن. طرف همسن من بوده همه اینارو بلد بوده بعد من الان نه با ستاره ها میتونم راه خونه پیدا کنم نه بلدم آتیش روشن کنم.