-

یک روز دیگه گذاشت و من هنوزم ایرانیم

خداروشکر.

امروز رو کاملا از دست دادم ولی حداقل روحم به ارامش رسید

واقعا داشت یادم میرفت انسان بودن چه حسی داره

اگه از همه اینا بگذریم

ما همگی حیف بودیم...

یکم با دنیای بین الملل ارتباط گرفتم و دیدم ادما دارن میخونن، میرقصن ، غذا میپزن ، جشنواره میگیرن و کاملا دارن زندگی میکنن و اصلا خبر ندارن تو یه گوشه ی دیگه دنیا چه اتفاقایی داره میوفته

بدون اینکه فکرشون درگیر جنگ و سیاست و اقتصاد و عدالت و صلح و اینا باشه

و من اینجا بدون اینترنت حتی نمیتونم زندگی هنری و آسوده ی اونها رو نگاه کنم

شما همتون لیاقتتون بیشتر از این بود

بچه های کشته شده هم همینطور