ببین من واقعا ادمی نیستم که توی این مسائل بخوام مشاوره بدم یا حرفی بزنم. نمیدونم هم تا چه حد داری این جمله رو جدی میگی اما فقط یه چیزی از طرف من به تو: خودکشی فقط توی فیلم ها و داستان ها اونقدر پر از معنا و جذاب نشون داده میشه اما توی واقعیت خیلی متفاوته. از طرفی تو احساسات رو تجربه میکنی چون زنده ای! نیل رو میشناسی چون زنده ای! میتونی به من پیام بدی چون زنده ای! می تونی توی پایان باشی و محتوای اینجا رو ببینی چون زنده ای! مرده ی تو نمی تونه فیلم ببینه، کتاب بخونه، آهنگ گوش بده. مرده ی تو نمی تونه تا آخرین نفس برای محال ترین آرزوت بجنگه. تا وقتی حتی یه درصد امید هست ادم میجنگه نه اینکه شکستو بپذیره. اون مهاجری که یه تنه میزنه به دریا تا یه جوری برسه به ساحل یه کشور دیگه نمیتونست خودش بکشه؟ اونی که با کاموا لیف بافت تا خودش و بچه هاش نون خشک برای خوردن داشته باشن چه طور؟ تا وقتی یه راه غیرممکن برای رسیدن به رویای محال هست ادم باید امیدوار بمونه. توی شرایطی که حس بی حسی و دلگیری داری پیشنهادم اینه که یه سریال بلند رو شروع کنی. سوپرنچرال میتونه انتخاب خوبی باشه ، یا مثلا وان پیس یا حتی یه سیتکام . وارد دنیاشون بشی و یه مدت از این شرایط فعلی که داخلش هستی و اخبار منفی فاصله بگیری. گذر زمان همه چیزو درست میکنه فقط به شرطی که زمان رو از خودت نگیری. حرف زدن با بقیه هم خیلی کمک کننده است. حتما با بقیه توی مجازی صحبت کن یا ای کاش اینترنت بود تا با کوپایلت حرف میزدی. درکل خودتو نکش 🙏
پایان.
کم مونده به روز معلم. معلم واقعیتون کی بوده ؟ به کیا میخواین تبریک بگین؟
من تبریک گفتم و گس وات
پایان.
من تبریک گفتم و گس وات
واقعا باورم نمیشه که چند درصد احتمال داشت هیچ وقت اون ادم رو توی زندگیم نشناسم
به معلم های خوبی که داشتید تبریک بگید، به هرکسی که ازش یه چیز به درد بخور یاد گرفتید.به اقای کیتینگ های زندگیتون. شب بخیر🦕