Too beautiful Too Elf

توی این چند روز اخیر همش تلاشم بر این بوده که خوشحال بمونم. خوشحال بودن و خوشحال موندن برای هممون چند وقتی هست که سخت شده. شایدم فقط برای من اینطوریه. توی این شرایط بازم حرفای این ادم به زندگی برم میگردونه. یادمه اخر بحث هایی که به ناامیدی و غم ختم میشد میگفت: - باشد که ز صبر ما خجل شود روزگار

خوشحال بودن منظورم اینکه صرفا شاد باشی نیست. تعریفش برای من حال خوب و حال حوصله کاری رو داشتنه، اهمیت دادن به ادم توی اینه است، موهای مرتبه ، خواب منظمه، گریه نکردن زیاده، تیک عصبی نداشتنه، اروم و راحت و ریلکس بودنه.

رابین ویلیامز نتونست خوشحال بمونه ، جیم کری هم همینطور ، ونثورث میلر، لیام پین و متیو پری هم همینطور

بعضیاشون نتونستن به جنگیدن ادامه بدن اما بعضیاشون هنوز هم دارن میجنگن

حالا ما کجای قصه ایم؟

یه نقطه کوچولو توی یه سیاره کوچولو توی یه منظومه کوچولو توی یه کهکشان کوچولو و در نهایت یه هیچ هستیم که فکر میکنه مرکز ثقل جهانه

تنها چیزی که از انسان میمونه همین تخیلات و مخلوقاتشه

همون کاش الف بودم

حس ویلسون رو دارم وقتی جواب ازمایش دومشو گرفت و باز هم منفی بود