قبلا اینجوری بودم که اگه مثلا چند ساعت صدای دینگ ناشناس نمیومد ناراحت میشدم
یا مثلا چنلم رو با چنل بقیه مقایسه میکردم و از کمبود های اینجا غمم گین میشد
و توی این افکار به این میرسیدم که اگه مثلا چنل رو پاک کنم میتونم دیگه از این فکرا نکنم و دیگه چنلی ندارم که با بقیه مقایسه اش کنم و ناراحت بشم
ولی جدیدا به این موضوع رسیدم که ..
هرچقدرم اینجا مخاطب نداشته باشه یا حتی کسی پیامارو نخونه بازم جاییه که من عمیقاً احساس راحتی توش دارم