🤍

به قلم‌هایی فکر می‌کنم که در دست شما و امثال شما رقصیده تا محاسبات ثبت و تحقیقات انجام بشه و برسه به این جایی که اینطوری مقتدرانه موشک‌هایی رو که لازمه به جایی که لازمه پرتاب کنیم تا تسلّای دل خستهٔ کودکان غزه بشه. اون قلم‌ها رو باید بوسید، باید به چشم کشید... @pelak13

☺️

موشک‌ها چه راحت میرن و به هدف میخورن! چرا حملاتشونو خنثی نمیکنن؟ مگه از آمریکا تجهیزات پیشرفته نمیگیرن؟ حیح‌ 😁

من واقعا حوصله فردا صبح رو ندارم؛ فردایی که پروفسور‌ها و فیلسوفای محترم داخلی قراره راجع به حماسه امشب نظریه‌پردازی کنن و بعد چند قرن، یاد مشکلات داخلی بیوفتن...همون مشکلاتی که یه سر مهمش، به خودشون بر می‌گرده! فردایی که هموطن‌های بی‌وطنِ صهیونیستِ ما، انتقام این شبِ عزیز رو با قیمت #دلار و بالا پایین کردن #بورس، از ملت بیچاره می‌گیرن! بابا، لطفا دو روز به خودتون استراحت بدین! اصلا مثل تفریحات آخر هفته، برین ویلاتون، یه جایی، صفا کنین! نفس ملت رو، طمع و فشلی و خرفتی شما گرفته، نه دفاعِ مشروعِ امت رسول الله صلی الله علیه و آله... @m_a_tavallaie

هر چه بیشتر در طول روز حرف زده باشی ، نمازت شلوغ تر است. اگر کلا در تمام روز من مواظب نگاه هایم، زبانم ، گوشم و غذایی که میخورم بودم ، نمازم جمع تر است. این قطعی است ، دو دو تا چهارتا ست!🌱 | #آیت‌الله‌جاودان | @najvagraphy | نجوا

✨ پیامبر اکرم (ص): ✨ إن الاسلام بدأ غريباً و سيعود غريباً، کما بدأ، فطوبیٰ للغرباء. ✨ اسلام با غربت آغاز شد و در آینده نیز غریب خواهد شد. خوشا به حال غریبان! + بحارالانوار، ج۶۷، ص۲۰۰ @pelak13

🧡✨

این دو سه هفته از سال، اگه وقت و حوصله داشته باشم از اون طرف خیابون/کوچه میرم که درخت اقاقیای بیشتری داشته باشه ❤️ به نظرم به عطر بهشتی که اقاقیا داره به اندازهٔ کافی توجه نمیشه 🥺 @pelak13

‏سلام بر آنان كه بدون هيچ نسبتِ خونی درحضورشان امنيتِ مطلق داريم...🫧 #صبح_بخیر🤍 @Niloofaraneh1401

✨ امام علی علیه‌السلام: ✨ مَنْ عَظَّمَ صِغَارَ الْمَصَائِبِ، ابْتَلَاهُ اللَّهُ بِكِبَارِهَا ✨ کسی که مصیبت‌های کوچک را بزرگ بشمارد، خدا او را به مصیبت‌های بزرگ مبتلا می‌کند. ✨ نهج‌البلاغه | حکمت ۴۴۸ + پس درواقع حتی این که نوع نگاه ما به مشکلات به چه شکلی باشه، اهمیت داره. این به معنای انکار مشکلات نیست، بلکه باید یک رویکرد واقعی نسبت بهشون داشت؛ در حالی که ما معمولاً میل به بزرگ‌نمایی مسائلمون داریم. @pelak13

وقتی حس می‌کنم برای کارهای مهم درباره‌م پیش‌فرض اساسی وجود داره، ناخودآگاه کمرنگ میشم. اگه مثبت باشه که «تو حتماً می‌تونی، حتماً بلدی و قبل از نتیجه خوشحالم» برام فشار روانی داره؛ شاید بلد نبودم، نتونستم، اون وقت چی؟ اگه منفی باشه که «تو قطعاً بلد نیستی، قطعاً نمی‌دونی و باید توضیح بدم، قطعاً انجامش نمیدی و باید نگران باشم» دلگیر میشم.‌ چی میشه اگه انقدر امن باشی که یکم صبر کنی، نگاه کنی، ببینی شاید بلد نبودم و اون وقت با خودم نگم امیدتو ناامید کردم؟ یا صبر کنی و نگاه کنی و ببینی شاید بلد بودم و نیاز به توضیح نداشتم؟ ازم بپرس. من اهل گفت‌وگوئم، اگه ببینم امنی، بهت میگم کجاهاشو قطعاً بلدم، برای کجاهاش نگرانم. سؤالاتمو برای جاهایی که بلد نیستم ازت می‌پرسم، تحسینت رو هم برای جاهایی که بلدم دریافت می‌کنم. ولی وقتی پیش‌فرض اساسی داری، انگار من حق اشتباه‌کردن ندارم. یا این که انگار اونقدر دست و پا چلفتی و بی‌عرضه‌ام که بدون شک بلد نیستم. راه حل من؟ هیچی، فقط یک گوشه قایم میشم و سعی می‌کنم منو قبل از انجام هیچ کاری، هیچ‌وقت نبینی. همیشه ساکت‌تر از قبل. @pelak13