موشکها چه راحت میرن و به هدف میخورن! چرا حملاتشونو خنثی نمیکنن؟ مگه از آمریکا تجهیزات پیشرفته نمیگیرن؟ حیح 😁
هدایت شده از تأملات | تولايى
2.9M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
من واقعا حوصله فردا صبح رو ندارم؛
فردایی که پروفسورها و فیلسوفای محترم داخلی قراره راجع به حماسه امشب نظریهپردازی کنن و بعد چند قرن، یاد مشکلات داخلی بیوفتن...همون مشکلاتی که یه سر مهمش، به خودشون بر میگرده!
فردایی که هموطنهای بیوطنِ صهیونیستِ ما، انتقام این شبِ عزیز رو با قیمت #دلار و بالا پایین کردن #بورس، از ملت بیچاره میگیرن!
بابا، لطفا دو روز به خودتون استراحت بدین!
اصلا مثل تفریحات آخر هفته، برین ویلاتون، یه جایی، صفا کنین!
نفس ملت رو، طمع و فشلی و خرفتی شما گرفته، نه دفاعِ مشروعِ امت رسول الله صلی الله علیه و آله...
@m_a_tavallaie
هر چه بیشتر در
طول روز حرف زده باشی ،
نمازت شلوغ تر است.
اگر کلا در تمام روز
من مواظب نگاه هایم،
زبانم ، گوشم و غذایی
که میخورم بودم ،
نمازم جمع تر است.
این قطعی است ،
دو دو تا چهارتا ست!🌱
| #آیتاللهجاودان |
@najvagraphy | نجوا
هدایت شده از 🌺نيلوفرانه🌺
سلام بر آنان كه بدون هيچ نسبتِ خونی
درحضورشان امنيتِ مطلق داريم...🫧
#صبح_بخیر🤍
@Niloofaraneh1401
✨ امام علی علیهالسلام:
✨ مَنْ عَظَّمَ صِغَارَ الْمَصَائِبِ، ابْتَلَاهُ اللَّهُ بِكِبَارِهَا
✨ کسی که مصیبتهای کوچک را بزرگ بشمارد، خدا او را به مصیبتهای بزرگ مبتلا میکند.
✨ نهجالبلاغه | حکمت ۴۴۸
+ پس درواقع حتی این که نوع نگاه ما به مشکلات به چه شکلی باشه، اهمیت داره. این به معنای انکار مشکلات نیست، بلکه باید یک رویکرد واقعی نسبت بهشون داشت؛ در حالی که ما معمولاً میل به بزرگنمایی مسائلمون داریم.
@pelak13
وقتی حس میکنم برای کارهای مهم دربارهم پیشفرض اساسی وجود داره، ناخودآگاه کمرنگ میشم. اگه مثبت باشه که «تو حتماً میتونی، حتماً بلدی و قبل از نتیجه خوشحالم» برام فشار روانی داره؛ شاید بلد نبودم، نتونستم، اون وقت چی؟ اگه منفی باشه که «تو قطعاً بلد نیستی، قطعاً نمیدونی و باید توضیح بدم، قطعاً انجامش نمیدی و باید نگران باشم» دلگیر میشم.
چی میشه اگه انقدر امن باشی که یکم صبر کنی، نگاه کنی، ببینی شاید بلد نبودم و اون وقت با خودم نگم امیدتو ناامید کردم؟ یا صبر کنی و نگاه کنی و ببینی شاید بلد بودم و نیاز به توضیح نداشتم؟ ازم بپرس. من اهل گفتوگوئم، اگه ببینم امنی، بهت میگم کجاهاشو قطعاً بلدم، برای کجاهاش نگرانم. سؤالاتمو برای جاهایی که بلد نیستم ازت میپرسم، تحسینت رو هم برای جاهایی که بلدم دریافت میکنم.
ولی وقتی پیشفرض اساسی داری، انگار من حق اشتباهکردن ندارم. یا این که انگار اونقدر دست و پا چلفتی و بیعرضهام که بدون شک بلد نیستم. راه حل من؟ هیچی، فقط یک گوشه قایم میشم و سعی میکنم منو قبل از انجام هیچ کاری، هیچوقت نبینی. همیشه ساکتتر از قبل.
@pelak13
یکی از لطفهایی که چندین ساله به خودم میکنم، اینه که وقتی توی ذهنم میاد «اگه من جای فلانی بودم...» سریع وسطش میپرم و به خودم میگم: «هه! اگه تو توی اون موقعیت بودی معلوم نبود چی میشد!»
بعد وقتی موقعیتش پیش میاد و میبینم منم دارم مثل همون آدم رفتار میکنم، حداقل جلوی وجدان خودم روسفیدم چون میدونم قبلش خودمو بالاتر از چیزی که هستم تصور نکرده بودم. و این روسفیدی عجیب لذتبخشه!
@pelak13