تپسی گرفتیم. کار کوتاهی پیش اومد و بهم گفت تو به راننده بگو چند لحظه صبر کنه هزینهٔ توقف رو حساب میکنم. گفتم باشه. ماشین اومد و اینو به خانم راننده گفتم، با خوشاخلاقی گفت چشم، بعد هم خیلی زود یه جای خوب پیدا کرد و نگه داشت.
وقتی که اومد، از ماشین اومدم بیرون تا پیدامون کنه. منو که دید با نگرانی ازم پرسید راننده عصبانیه؟ گفتم نه. چهرهش آروم شد و توی ماشین نشست. با خودم مرور کردم، یادم اومد که خود من هم قبل از این که با راننده حرف بزنم، ته دلم یکم نگران بودم که نکنه عصبانی بشه.
بعدش به این فکر کردم که خب، اگر ما میخواستیم به روی خودمون نیاریم و هزینهٔ توقف رو حساب نکنیم، حق داشت عصبانی بشه. یا اگر توقف انقدر طولانی بود که حساب و کتاب زمانیش خیلی تغییر میکرد. ولی حالا که توقفش کمه و هزینهشم باهاش حساب میشه چرا باید عصبانی باشه؟
متأسفانه خیلی از آدمها طوری رفتار کردند که ما انتظار عصبانیت یا ناراحتشدنِ اضافه بر سازمان اونها رو داشته باشیم. متوجهید؟ آدمیزاد باید تعجب کنه از این که شخصی در این موقعیت عصبانی میشه، نه این که انتظارش رو از قبل داشته باشه و بابتش نگران هم باشه.
به نظرم وقتی ناراحت یا عصبانی میشیم، اول باید از خودمون بپرسیم حق دارم این حس رو داشته باشم؟ حالا به فرض این که حق داشتیم، سؤال مهم بعدی اینه: «چقدر؟!» ... ما گاهی حق ناراحت یا عصبانی شدن رو داریم اما اندازهش رو رعایت نمیکنیم.
وقتی دیگران در حقمون این کارو میکنن، هزینهش رو با اضطراب و موی سفید و دردهای بدنمون میپردازیم... اما بیشتر باید مراقب باشیم خودمون چنین کاری رو با دیگران نکنیم... چون پرداخت هزینهٔ این یکی بهمراتب سنگینتره.
و راستی چقدر خوبه که با خدایی طرفیم که عادله و مجازات هر اشتباهی رو به اندازهٔ خودش میده...
اگر نبخشیده باشه.
@pelak13
گاهی با خودم فکر میکنم چی شد که هشتمین رئیس جمهور، خادم امام هشتم، کسی که در ولادت امام هشتم روی کار اومد، هشت سال برامون نموند. ❤️🩹
✨ فَمِنْ عَلاَمَةِ أَحَدِهِمْ أَنَّكَ تَرَى لَهُ ...
✨ و از نشانههای افراد باتقوا این است که او را اینگونه میبینی که ...
✨ استادم با استناد به این خطبه (خطبهٔ ۱۹۳ نهجالبلاغه) میگفت نشانههای اهل تقوا دیدنی هست. بنابراین اهل تقوا اینطور نیستند که لازم باشه مدتی طولانی باهاشون باشی تا متوجه تقواشون بشی. گرمه؟ شلوغه؟ خستهاند؟ شبهه ایجاد شده؟ واکنش اهل تقوا در لحظه تقواشون رو نشون میده. پس «دل پاک باشه» گزارهٔ درستی نیست، تقوا دیدنیه!
@pelak13
کاندیداهای ریاست جمهوری رو مقایسه میکنیم و همچنان بین دو نفر مردد میمونیم، چون هرکدوم امتیازات خودشون رو دارن. دلگیر میشیم از نبودن رئیس جمهوری که امتیازات هردو طرف رو تا حد زیادی داشت...
رئیس جمهور شهید، یک آدم غیر معصوم، که فقط تونست راهشو تا آسمان پیدا کنه. با خودم میگم اگر امام زمان برای امام حسین علیهماالسلام هر روز گریه میکنند، این یک اشک احساسی نیست، این اشکِ فقدانه، اشکِ رنجه، امام میدونند که چه لطمههای سنگینی به بشریت وارد شده با این فقدان، و ما اگر هر روز گریه نمیکنیم، برای اینه که نمیدونیم. ولی دونستنش هم واقعاً سخته؛ ما از پس رنج رفتن یک آدم موفق غیر معصوم برنمیایم، دل شما چقدر بزرگه آقا.
ای کاش با ظهور، این زخمهایی که در طول تاریخ خوردیم زودتر التیام پیدا کنه. ۱۳ زخمی که درد نبودن رئیس جمهور در برابرشون، ذره در برابر دریاست.
@pelak13
نوشته: همه چیز خیلی به نظر مهم میاد تا وقتی که یکی توی خانواده مریض میشه. اون وقت متوجه میشی زیاد هم مهم نبودن بقیهٔ چیزا!
تا ابد حق...
یکی هم میگفت سلامتی پیشنیاز خیلی از نعمتهای دیگهست، وقتی که نیست، خیلی نعمتها رو هنوز داری اما نمیتونی ازشون استفاده کنی! من میگم این موضوع علاوه بر این که دربارهٔ سلامتی خودت صدق میکنه، دربارهٔ سلامتی عزیزانت هم صادقه.
@pelak13