...... #چاوشی

محرمی نیست وگرنه که خبر بسیار است.... #شعر

ای ملائک که به سنجیدن ما مشغولید بنویسید که اندوه بشر بسیار است...

__

منم همینطور سزار... منم همینطور

وارد استبلشون شدم هشتا اسب بود توش اولین اسبی که چشمم رو گرفت این بود یه اسب مشکی خیلی هیکلی داشت اونجا که عرب بود ژنش و همه مشغول اون بودن و این تنها اسبی بود که از دور داشتم میدیدمش هرکس میرفت سمتش گوشاشو میداد عقب و نمیذاشت هیچکس بهش دست بزنه با اینکه اسبا معمولا خیلی دوست دارن نوازش رو

رفتم از صاحب اونجا راجبش پرسیدم گفت اسب ها وقتی عصبی میشن گوشاشون رو میدن سمت عقب و گفتم این اسب چیه اسمش سزار بود یه اسب اصیل کُرد بودش و کلاسیک کار میکرد نه پرشی و کل سوارکارای اون باشگاه آرزوشون بود ازش سواری بگیرن از تمام مسئولای اونجا پرسیدم همشون آرزوشون بود بشینن روی این اسب و یکیشون گفت من حتی امتحان هم کردم و نشستم روش و منو زمین زد و پام شکست و سه سال مسابقات اسب سواری رو از دست دادم

همشون گفتن این اسب فقط به یه نفر سواری میده اونم رییس مجموعه است هیچکس دیگه ای رو نمیذاره سوارش بشه و زمینش میزنه

چقدر خوبه که یه نفر ارزش خودش رو بدونه

اکتش رو فقط وقتی که یه نفر به بدنش دست میزنه ببینید

نزدیک ۲۰ نفر رفتیم سوارکاری و به هممون سواری داد خیلی هم اسب خفنی بود و خیلی خوب سواری میداد و جز اسب های گرون اونجا محسوب میشد از دور هم خیلی با ابهت به نظر می‌رسید ولی گذاشت همه سوارش بشن

اینم بگم که رعد فقط وقتی زین میشد که رییس مجموعه میخواست سوارکاری کنه و این اسب هروقتی که هرکسی میومد برای سوارکاری زین میشد