تیغشان برتو نه بر سینه‌ی پیغمبر خورد دستِ من بود که با دیدنِ تو بر سر خورد

در تو دیدم حسنم را که دوباره می‌خواند روضه‌ی سیلیِ دستی که به نیلوفر خورد:)💔 شعر از حسن لطفی

یک سال‌ِ قمری گذشت ...

امسال تو خیابون لعنت به شمر و مرگ بر آمریکا همزمان شعارمون شده تاریخ باید بنویسه همه آنچه این شب ها داره رخ میده رو. شاید سوال امتحانی، عوامل زمینه ساز ظهور را توضیح دهید. پاسخ: همه چیز از دهم اسفند ۱۴۰۴ شروع شد...

مانده‌ بودم‌ چه‌ بگویم‌ به‌ تو‌ از‌ درد‌ دلم ؛ اشکم‌ از‌ دیده‌ روان‌ گشت‌ خودت‌ فهمیدی... یا اباعبدالله❤️

‌می‌بینی؟ طوری در رنج‌کشیدن ماهر شده‌ای، ‌که گاهی خودت هم زخم‌هایت را از یاد می‌بری. ‌و اما عزیزم دیدی؟ ‌دیشب هم صبح شد! -حمید سلیمی

گاهی وقتا میگم خیلی خوابم میاد ولی در واقع خیلی غمگینم:) می‌خوابم یادم بره...

‌به قول شیخ شوشتری که میفرمودن ؛ شما فکر می‌کنید مصیبت، خوردن تیر به حلقوم حضرت علی اصغر است؟ اصلِ مصیبت طفل به میدان آوردن است ... @ir_mohebin

میگفتن محرم امسال رو نمی‌بینیم ولی این پرچم امروز تو لس آنجلس بالا برده شد:) بسوز سطلی بسوز🥰

«حسینیه» خودش لبریز آه است خودش امسال آخر، قتلگاه است... یعنی دیگه نمی‌خوای بیای بشینی رو اون صندلی دستتو بگیری جلوی صورتت آروم آروم گریه کنی؟:)

دیدم اعضای تنت را جگرم سوخت علی پاره های بدنت را جگرم سوخت علی ناگهان زانویم افتاد زمین چون دیدم طرز چانه زدنت را جگرم سوخت علی چه کنم عمه نبیند بدن حمزه ای اَت مُثله دیدم بدنت را جگرم سوخت علی لخته خونی که برون از گلویت آوردم ریخت خون دهنت را جگرم سوخت علی باورم نیست که جسمت ز نظر پنهان است نیزه بینم کفنت را جگرم سوخت علی یوسفم ،کاش که می شد به میان حرمت ببرم پیرهنت را جگرم سوخت علی آن لبانی که اذان گفت، بهم ریخته است خُرد بینم دهنت را جگرم سوخت علی داغ پرپر شدنت جای خود، امّا بینم داغ بی سر شدنت را جگرم سوخت علی این همه نیزه میان بدنت گم شده است با که گویم محنت را جگرم سوخت علی از همان دور شنیدم رجزت را پسرم این حسین و حسنت را جگرم سوخت علی نعرة حیدری و نالة یا زهرایت می شنیدم سخنت را جگرم سوخت علی نشد آخر لب عطشان تو را آب دهم چه کنم سوختنت را جگرم سوخت علی گر نیایند جوانان حرم یاری من که بَرَد خیمه تنت را جگرم سوخت علی محمود ژولیده