«السَّلَامُ عَلَی الرَّأْسِ الْمَرْفُوعِ» سلام بر آن سرِ بالای نیزه رفته.

«السَّلَامُ عَلَی الْمَنْحُورِ فِی الْوَرَی» سلام بر آنکه در میان مردم سرش بریده شد

«السَّلَامُ عَلَی الْبَدَنِ السَّلِیبِ» سلام بر آن بدنی که غارت شد؛

السَّلَامُ عَلَی الْقَتِیلِ الْمَظْلُومِ...

السَّلَامُ عَلَی الشَّیْبِ الْخَضِیبِ

السَّلَامُ عَلَی الْخَدِّ التَّرِیبِ...

چقدر روضه مکتوب خوندنش سخته چند جملست ولی یک دنیا غمه با حال مناسب بخونید💔

وَالشِّمْرُ جَالِسٌ عَلَی صَدْرِهِ...

حَمَلُوا عَلَیْهِ مِنْ کُلِّ جَانِبٍ

و لعنةُ الله عَلی القوم الظالمین

صدقه برای امام زمان فراموش نشه:)

اینجا هیئت نیست، کنار چهار‌راه وصال جایی که یکم از هیئت‌های در خیابان‌هم حتی دوره، اما مردم تو مسیرن. تقریبا همه طول خیابون زن‌های چادری، مرد‌های مذهبی و بچه‌هاشونن که میزن سمت هیئت‌های مختلف. یادمه یه بار زهرا بهم می‌گفت توی پاسارژ‌هایِ اقدسیه، تویِ تهران، پایتخت ایران اسلامی، خیلی سخته که بخوای با چادر تردد کنی. عبایی و محجبه مانتویی بودن خیلی بهتره. چون نگاه‌ها بده، چون جو منفیه، و چون فضا برای تو، تویِ مسلمونی که دین رسمی این کشور رو داری، نا امنه. برگردیم به چهار‌راه وصال، دوتا دختر با تاپِ نیم‌تنه، تاپِ نیم‌تنه سفید، شبِ عاشورا، با ماگ‌های تو دستشون، خنده کنان از وسط جمعیتِ مذهبی میگذرن و ته دلشون، هیچ‌ترسی ندارن چون مطمئنن این آدم‌ها هیچ بلایی سرشون قرار نیست بیارن. چون مردم مذهبی زیادی نجیبن و چون شاید ده سال پیش باید یکی می‌ایستاد و می‌گفت این وضع افتضاحیه که اومدی تو خیابون.