_

علامه‌ی مجلسی فرمود یک شب جمعه این دعا را خواندم: «الحمدُلله مِن اوّلِ الدُنیا إلى فَنائِها و مِنَ الآخرة إلى‏ بقائِها اَلحمدلله على کُلِّ نِعمَة أستغفرالله مِن کُلّ ذَنبٍ و أتوب إلیه یا أرحم الراحمین» {ستایش سزاوار خداوند است از ابتدای دنیا تا انتهای آن و از آخرت تا هر زمانی که (تا بی‌نهایت) باقی است. خداوند را ستایش می‌کنم به دلیل تمام نعمت‌هایش! از هر گناهی به درگاه او پوزش طلبیده و توبه می‌کنم. ای دلسوزترین دلسوزان.} وقتی در شب جمعه‌ی هفته‌ی بعد خواستم دوباره آن‌را بخوانم، صدایی از طرف بالا و یا پشت خانه شنیدم که می‌گفت: هنوز ملائکه از کار نوشتن ثواب دفعه قبلی که این دعا را خوانده‌ای فارغ نشده‌اند.

_

بابا... گذشته ها ز کوی تو شمیم سیب می‌رسید:) بگو کجا بودی مگر بوی شراب میدهی💔 _بمیرم برات

اصلا نمیدونم چخبره امشب... انگشتم زخم شده بود اومدم به بابام نشون بدم... یهو یه چیزایی یادم اومد حالم خراب شد! میگیری که چی میگم؟! اصلا من هیچ. من داغون.

این چه کاری بود کردم من خدایا🙂

کاش حالا که قرار است نیایم به حرم ؛ تو بیایی و مرا مثل رقیه ببری:)))❤️

بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ بِسْمِ اللّٰهِ النُّورِ، بِسْمِ اللّٰهِ نُورِ النُّورِ، بِسْمِ اللّٰهِ نُورٌ عَلىٰ نُورٍ، بِسْمِ اللّٰهِ الَّذِى هُوَ مُدَبِّرُ الْأُمُورِ، بِسْمِ اللّٰهِ الَّذِى خَلَقَ النُّورَ مِنَ النُّورِ . الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِى خَلَقَ النُّورَ مِنَ النُّورِ، وَأَنْزَلَ النُّورَ عَلَى الطُّورِ، فِى كِتابٍ مَسْطُورٍ، فِى رَقٍّ مَنْشُورٍ، بِقَدَرٍ مَقْدُورٍ، عَلىٰ نَبِيٍّ مَحْبُورٍ . الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِي هُوَ بِالْعِزِّ مَذْكُورٌ، وَبِالْفَخْرِ مَشْهُورٌ، وَعَلَى السَّرَّاءِ وَالضَّرَّاءِ مَشْكُورٌ . وَصَلَّى اللّٰهُ عَلىٰ سَيِّدِنا مُحَمَّدٍ وَآلِهِ الطَّاهِرِينَ .✨ _دعای نور

؛)!