آیت الله وحید خراسانى در سفارش هایشان برای
ایام دهه اول ماه محرم چنین توصیه کرده اند:
از روزِ اول ماه محرم تا روز عاشورا، روزى صد مرتبه
سوره توحید را بخوانید و به حضرت سیدالشهدا
علیه السلام هد.یه کنید، اِن شاءالله فیوضاتى نصیبتان می شود، شر.طش هم این است مردم را دعوت به این عمل کنید.
همچنین اشاره کردند چقدر خوب است که این عمل نورانیِ
تلاوت صد مرتبه سوره توحید و هدیه کردن به روح مطهر و نورانی حضرت سیدالشهدا علیه السلام به نیابت از حضرت
حجت ابن الحسن المنتظر المهدی عجل الله تعالی
فرجه الشریف انجام شود.
ان شاءالله حاجت روا باشید و برکتِ این عمل نورانی
در زندگیتان جاری شود .
فقط به تربت اعلات ، سجده خواهم کرد
که بندهی تو نخواهد گذاشت هرجا، سر
قسم به معنی ﴿ لایمکن الفرار ﴾ از عشق
که پر شده است جهان از حسین سرتاسر
هدایت شده از پـــــــِــتوس🌱
3.3M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
مگه عاشورا روز دهم نیست ؟!
اول محرم که خبری نبوده! پس چرا حالمون گرفته ست. شهر عزاداره! همه دنبال لباس سیاه میگردیم؟
🎙استاد رائفی پور
#پیشنهاد_دانلود
هدایت شده از توییتر انقلابی
ما را چه به داشتن یکی از جنسِ شما؟
همان سه سال هم از سرمان زیاد بود..💔
🗣 نیکــی
@twtenghelabi
فضیلت سوره فجر از امام صادق علیه السلام نقل شده است: سوره فجر را در نمازهای واجب و مستحب خود قرائت کنید. زیرا این سوره ، سوره امام حسین علیه السلام است. هر کس این سوره را قرائت نماید در روز قیامت در درجه امام حسین علیه السلام و همراه ایشان خواهد بود.
ابو اسامه می گوید: من در مجلسی که امام صادق علیه السلام این حدیث را فرمود حاضر بودم از ایشان پرسیدم: چگونه این سوره مخصوص امام حسین علیه السلامشد؟ فرمود: آیا این آیه را نشنیده ای: یا ایتها النفس المطمئنة ارجعی الی... منظور از نفس مطمئنه امام حسین علیه السلام است.
سوره فجر در دهه محرم خیلی سفارش شده، بخونید و ثوابش رو به سیدالشهدا تقدیم کنید:)
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیم
وَالْفَجْرِ ﴿١﴾ وَلَیَالٍ عَشْرٍ ﴿٢﴾ وَالشَّفْعِ وَالْوَتْرِ ﴿٣﴾ وَاللَّیْلِ إِذَا یَسْرِ ﴿٤﴾ هَلْ فِی ذَلِکَ قَسَمٌ لِذِی حِجْرٍ ﴿٥﴾ أَلَمْ تَرَ کَیْفَ فَعَلَ رَبُّکَ بِعَادٍ ﴿٦﴾ إِرَمَ ذَاتِ الْعِمَادِ ﴿٧﴾ الَّتِی لَمْ یُخْلَقْ مِثْلُهَا فِی الْبِلادِ ﴿٨﴾ وَثَمُودَ الَّذِینَ جَابُوا الصَّخْرَ بِالْوَادِ ﴿٩﴾ وَفِرْعَوْنَ ذِی الأوْتَادِ ﴿١٠﴾ الَّذِینَ طَغَوْا فِی الْبِلادِ ﴿١١﴾ فَأَکْثَرُوا فِیهَا الْفَسَادَ ﴿١٢﴾ فَصَبَّ عَلَیْهِمْ رَبُّکَ سَوْطَ عَذَابٍ ﴿١٣﴾ إِنَّ رَبَّکَ لَبِالْمِرْصَادِ ﴿١٤﴾ فَأَمَّا الإنْسَانُ إِذَا مَا ابْتَلاهُ رَبُّهُ فَأَکْرَمَهُ وَنَعَّمَهُ فَیَقُولُ رَبِّی أَکْرَمَنِ ﴿١٥﴾ وَأَمَّا إِذَا مَا ابْتَلاهُ فَقَدَرَ عَلَیْهِ رِزْقَهُ فَیَقُولُ رَبِّی أَهَانَنِ ﴿١٦﴾ کَلا بَل لا تُکْرِمُونَ الْیَتِیمَ ﴿١٧﴾ وَلا تَحَاضُّونَ عَلَى طَعَامِ الْمِسْکِینِ ﴿١٨﴾ وَتَأْکُلُونَ التُّرَاثَ أَکْلا لَمًّا ﴿١٩﴾ وَتُحِبُّونَ الْمَالَ حُبًّا جَمًّا ﴿٢٠﴾ کَلا إِذَا دُکَّتِ الأرْضُ دَکًّا دَکًّا ﴿٢١﴾ وَجَاءَ رَبُّکَ وَالْمَلَکُ صَفًّا صَفًّا ﴿٢٢﴾ وَجِیءَ یَوْمَئِذٍ بِجَهَنَّمَ یَوْمَئِذٍ یَتَذَکَّرُ الإنْسَانُ وَأَنَّى لَهُ الذِّکْرَى ﴿٢٣﴾ یَقُولُ یَا لَیْتَنِی قَدَّمْتُ لِحَیَاتِی ﴿٢٤﴾ فَیَوْمَئِذٍ لا یُعَذِّبُ عَذَابَهُ أَحَدٌ ﴿٢٥﴾ وَلا یُوثِقُ وَثَاقَهُ أَحَدٌ ﴿٢٦﴾ یَا أَیَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ ﴿٢٧﴾ ارْجِعِی إِلَى رَبِّکِ رَاضِیَةً مَرْضِیَّةً ﴿٢٨﴾ فَادْخُلِی فِی عِبَادِی ﴿٢٩﴾ وَادْخُلِی جَنَّتِی ﴿٣٠﴾
بنام خداوند بخشاینده مهربان
قسم به صبحگاه. (۱)
و قسم به ده شب اول ذیحجه. (۲)
قسم بحق جفت و بحق فرد. (۳)
و قسم به شب هنگامیکه به روز مبدل شود. (۴)
آیا در این امور نزد خردمندان لیاقت سوگند نیست. (۵)
(ای رسول ما) ندیدی که خدای تو با قوم عاد چه کرد؟. (۶)
نیز با اهل شهر ارم چگونه کیفر داد.؟ (۷)
با آنکه مانند آن در بزرگی در بلاد نبود. (۸)
و نیز بقوم ثمود که کاخها از سنگ میساختند چه کیفر سختی داد. (۹)
و نیز فرعون را که صاحب قدرت بود چگونه غرق نمود. (۱۰)
برای آنکه آنان در روی زمین ظلم و طغیان کردند. (۱۱)
و بسیار فساد بر انگیختند. (۱۲)
تا آنکه خدای تو بر آنها غذاب پی در پی فرستاد. (۱۳)
ای پیامبر همانا خدای تو در کمین گاه ستمکاران است. (۱۴)
اما چون خدا انسان را مبتلا به رنجی سازد و به کرم خود با او نعمتی برای آزمایش بخشد در آن حال گوید خدا مرا عزیز و گرامی داشت. (۱۵)
و اما چون او را باز برای آزمودن تنگ روزی گرداند گوید خدا مرا خوار گردانید. (۱۶)
چنین نیست بلکه هرگز یتیم نوازی نکنند. (۱۷)
و فقیر را بر سر سفره ی طعام خود به میل و رغبت ننشاند. (۱۸)
و مال و ارث را به تمامی میخورند. (۱۹)
و سخت فریفته ی مال دنیا باشند. (۲۰)
چنین نیست زمانی آید که از زلزله ی پی در پی زمین متلاشی و خرد گردد. (۲۱)
و آن هنگام به امر خدا فرشتگان صف در صف به عرصه ی محشر آیند. (۲۲)
و پدید آورند در آن روز جهنم را و همان روز آدمی متذکر کار خود گردد و آن تذکر چه سود به حال او بخشد؟. (۲۳)
و با حسرت گوید ای کاش من در دنیا برای زندگانی امروزم کار خیری انجام میدادم. (۲۴)
در آن روز بمانند عذاب انسان کافر هیچکس عذاب نکشد. (۲۵)
و آنگونه جز انسان به بند (هلاک) گرفتار نشود. (۲۶)
ای نفس مطمئن و آرام. (۲۷)
باز آی بحضور پر عظمت پروردگارت که تو خشنود (به نعمت های ابدی او) و او راضی از توست. (۲۸)
پس داخل شود زمره بندگان خاص من. (۲۹)
و داخل شود در بهشت (ابدی و پر نعمت) من. (۳۰)