میگفت حسین(ع)کشتی نجات است . . این را کسی میفهمد که در حال غرق شدن باشد...!

رباب از در خیمه دید حسین حیرون مونده بین حرم و میدون.. به خانم زینب گفت به حسین بگو ، هزاران هزاران اصغر به فدای یک تار مویش ..💔

خون او را در تمام دشت جارۍڪرده اند ڪربلا را با تنـش آئينہ ڪارۍڪرده اند...

بہ‌کناربدنش‌خشک‌شده‌این‌بدنم… از"علی‌اکبر"من‌یک"‌علی‌اصغر"مانده:)¡

زخم قلب پدر از جسم پسر بدتر بود اربا اربا دلِ بابای علی اکبر بود...

برای ی بار دیگه اذان بگو علی ....

ولدی...

جماعت به ی آزرده نخندید... به اونی که بد آورده نخندید.. نگفتید تسلیت عیبی نداره... به اشکای جوون مرده نخندید...

رو عبام ریختی لبریز شدی شبیه برگ‌های پاییز شدی حسودا ی جور تو رو چشم زدن پسرم! خوش قد و بالا بودی ریز شدی!

چند خط روضه: میگن اباعبدالله خودشونو چهاردست و پا پیش پیکر اربا اربا علی اکبرش رسونده بودن سر بر بالین علی گذاشتن تکون نمی‌خورد حسین(ع) دیدن ی دستی روی شونه هاشونه هی داره صداش میزنه پاشو داداش.. پاشو داداش پاشو ببین لشکر دارن می‌خندن برای تو بده...پاشو عزیز دل زهرا اینجا بود که... زینب بین مردم آمده💔 سر از سینه علی اکبر برداشت اربابمون رو به عمه سادات کرد و گفت زینب من تا برسم اینجا لشکر پخش کردم شمشیر زدم تو چجور اومدی بین اینهمه نامحرم...🥀

_ صد علی خواسته بودم ز خدا، آخر داد _

چه کنم با تو و این ریخت و پاشی که شده...