ببین قبلا حدودای سه چهار سال پیش که نهم بودم و اوایل هنرستان خیلی میدیدم بعد یه مدت حالم بد شد از کلیشه هاش و الانم گاهی میبینم و باید بگم زیبای حقیقی. هتل دلونا. بد و دیوانه . بیست و یک و بیست و پنج سال.کیمیای روح اینا رو بیشتر دوست داشتم.

پتریکور؛ یه آلبوم قدیمی با یک کاور سبز ملیحه یه درون‌مایه‌اش رو نه عکس هایی که از مردم و شهر گرفته شده،بلکه تصویر هایی از فضا و طبیعت،حیوانات و گل ها یی که پرینت گرفته+ نقاشی های یادگاری و معنا دار تشکیل دادن. و انگار که بعد از چندین سال، برای اسباب‌کشی تازه این آلبوم‌ رو پیدا کردی و وسط اتاق زیرشیروونی،روی سطح چوبی زمین نشستی و داری ورق می‌زنی✓ 🎻•✨•🍏•🌌~

خیلی قشنگ بود😭

مثلا یهو ناخنامو این شکلی کنم

هدیه ولنتاین مخصوص کاپل های چسی 😍😍😍😍😍😍😍😍😍😍😍

واقعا این چه سمیه

آدمای بی ذوق تموم انرژیمو میگیرن آدمایی که خوشحالی و ذوق و مسخره بازی های آدمای دیگرو درک نمیکنن و به بدترین حالت ممکن سرکوبشون میکنن نکته مهم درک نکردن نیست شما هرچه قدر هم که سعی کنید بازم نمیتونید درک کنید اما حداقل قبول داشته باشین که آدما باهم فرق دارن خسته شدم از بس که سرکوب شدم دلم میخواد برم جایی که هیچکس هیچ قضاوتی دربارم نداره و ذوق کردنم براش مهم باشه یا حداقل سعی کنه که یکم درکم کنه دیگه نمیتونم تحمل کنم انقدر به روی خودم نیارم که چقدر با حرفشون منو شکستن و تیکه تیکه کردنش فقط چون دلم نمیخواست فکر کنن زودرنج و لوس و بچه ام اما نیستم هرکسی یه ویژگی هایی داره منم اینجوریم خیلی ام سعی میکنم خودمو تطبیق بدم اما الان فقط دلم میخواد بشکنم