چندلحظه #آرامش ‌ و چه امن است آغوش خدایی که بی منت دوستت دارد… https://eitaa.com/phwsla #انجمن‌بوعلی‌سینا ‌

چه بگویم سحرت خیر؟ تو خودت صبح جهانی... ❤️🌸❤️🌸 https://eitaa.com/phwsla #انجمن‌بوعلی‌سینا

📢 گفته‌اند :«ماه پشت ابر نمی‌ماند» درست است، این ابر خیلی وقت است که از مقابل ماه رفته اما مگر همیشه ابر مقابل ماه است؟ گاهی این ابر، در چشمان توست اگر نگاهت گرفته و مه‌آلود باشد، ماه هر جا که باشد - ولو ماه شب چهارده وسط آسمان صاف - دیده نخواهد شد ماه همیشه پیدا می‌شود، مگر آنکه ابر در نگاه تو باشد پس باید گفت ماه همیشه پشت ابر نمی‌ماند، اما ممکن است نگاه تو هرگز ماه را نبیند و مهتاب‌ندیده از دنیا بروی دلخوشی تبهکاران و ظالمان آن ابری نیست که مقابل ماه است، بلکه آن ابری است که مقابل نگاه توست https://eitaa.com/phwsla #انجمن‌بوعلی‌سینا

🔴چین به‌دنبال تأسیس سازمان جهانی هوش مصنوعی 🔸در نشست سران همکاری اقتصادی آسیا‌ـ‌اقیانوسیه، رئیس‌جمهور چین پیشنهاد ایجاد «سازمان جهانی هوش مصنوعی» را مطرح کرد. 🔸او گفت هدف این سازمان، تدوین قوانین و چارچوب‌های جهانی برای حکمرانی بر هوش مصنوعی و افزایش همکاری‌های بین‌المللی است. 🔸شی جین‌پینگ تأکید کرد که هوش مصنوعی باید «کالای عمومی جهانی» باشد و در خدمت همه کشورها قرار گیرد. 🔸به‌گفته مقام‌های چینی، مقر اصلی این سازمان می‌تواند در شهر شانگهای باشد. https://eitaa.com/phwsla #انجمن‌بوعلی‌سینا

🔍آیا جز زبان علم، زبان دیگری برای فهم جهان وجود دارد؟ https://eitaa.com/phwsla #انجمن‌بوعلی‌سینا

🌲🌳🌲🌳🌲🌲انسان‌شناسی مولانا جلال‌الدین قسمت اول: 🌳🌲اول: انسان موجودی است عظیم و از نظر تکامل عملاً حدّی و سدّی برای وی متصوَّر نیست و هیچ چیز درین جهان نمی تواند ظرفیت اقیانوس‌آسای او را پر کند و اگر او بخواهد هیچ عاملی و هیچ محرکی نمی تواند بر او چیره شود و شناختن او واجب‌ترین شناخت‌هاست. 🌲🌳دوم: انسان موجودی است تو بر تو و پر اسرار که به حقیقت، پنهان‌ترین و فکرسوزترین پدیده‌ی خلقت است. ظاهری دارد و باطنی. ظاهرش چون اشیاء دیگر است. اما باطنی اعجاز آفرین دارد. توان روانی او چندان است که می تواند فرعون‌ها را بشکند و مردگان را زنده کند: تو یکی تو نیستی ای خوش رفیق بلکه گردونی و دریای عمیق 🌲🌳سوم: این انسان موجودی است دو ساحتی، که از یک سو همجنس ساکنان دیار قرب و کروبیان(فرشتگان مقرب) عالم قدس است و از سوی دیگر همنشین حیوانات و بندی ظلمت‌کده‌ی طبیعت. آن که مخدوم است، عنصر ملکوتی اوست و آنکه خادم است عنصر غربت‌زده‌ای است که در زندان طبیعت به یاد وطن مالوف می گرید و می نالد و از جدایی‌ها شکایت می کند: بشنو از نی چون حکایت می کند از جدایی ها شکایت می کند.... 🌲🌳چهارم: همین روح هم مراتب دارد و هر مرتبه‌ای از روح، حیران مرتبه‌ی بالاتر از خود است و قدرت تفسیر آن را ندارد. انبیاء انسان هایی هستند که از روح وحی برخوردارند، و انسان های عارف به درجاتی خفیف‌تر، پرتوی از آن چراغ تاریکی‌سوز را در ضمیر روشن خود حمل می کنند و انسان های عادی، عقلی جزئی دارند که درخور سودای زندگی‌ست. 🌲🌳پنجم: همین انسان تو بر تو و ارجمند، و ملکوتی و اقیانوس‌صفت، گاهی خود را گم می کند، مفتون غیر می شود، غیر را به جای خود می گیرد، بیگانه (رذیلت‌ها) را در صحنه‌ی وجود خویش مهمان می کند و به خدمت نزد او می ایستد. و این عظیم‌ترین غبن و سنگین‌ترین خسارت انسان است: در زمین مردمان خانه مکن کار خود کن کار بیگانه مکن کیست بیگانه؟ تن خاکی تو کز برای اوست غمناکی تو.... 🌲🌳ششم: همه‌ی سرگشتگی‌ها و افسردگی‌ها و در باطل گریختن‌ها، مولود این است که انسان‌ها هویت الهی خود را فراموش کرده‌اند و برای آرامش در جای دیگری جستجو می کنند و نمی دانند که روح تا همجنس خود را نیابد آرام نمی گیرد. روح از جنس ملکوت است، و چیزی غیر از همنشینی با پاکان آن دیار، عطش او را سیراب نمی سازد. مردم به جای روی آوردن به محبوب راستین و آرامش‌بخش جان، به چیزهایی روی می آورند که غفلت‌زا و تخدیر آور باشد و با قربانی کردن هوش و اختیار خود گمان می کنند کنج راحتی به دست آورده اند. اما به هر جا روی آورند آن را خالی از رنجی و گزشی نخواهند یافت، جز در آغوش حضرت رب‌الارباب، که مامن و مکمن همه آرامش هاست: هیچ کنجی بی دد و بی دام نیست جز به خلوتگاه حق آرام نیست 🌲🌳هفتم: این انسان زمان زده و دربند، می تواند چنان دام زمان را بگسلد که به ورای زمان پرواز کند، و از ماضی و مستقبل بیرون رود، و از نوسانات روزگار بگریزد، و آتش در دیروز و امروز زند و دریایی عظیم و فراخ گردد که جویبار های کوچک حوادث او را تیره و دگرگون نکنند و ابتذالات جاری عمر، در او اثر نگذارند، و چنان شود که میوه‌چین بوستان عالم قدس گردد، و برتر از غم و شادی و ضیق و فراخی این جهان بنشیند، و خدای‌گونه معرض حوادث واقع نشود، و در این دنیا باشد اما دامن از آن درچیند و چنان بر مسند سکینه و تمکین تکیه زند و زمام نفس را در دست گیرد که هیچ بیگانه‌ای را مجال ورود در آن عرصه‌ی محتشم نماند، و هوش ناتوان آدمیان را که خشم و خیال بر آن فرمان می رانند ترک گوید و محرم بی‌هوشان شود: گفت پیغامبر صباحی زید را کیف اصبحت ای رفیق با صفا گفت عبداً مؤمنا، باز اوش گفت کو نشان از باغ ایمان گر شکفت؟ گفت تشنه بوده‌ام من روزها شب نخفتستم ز عشق و سوزها تا ز روز و شب گذر کردم چنان که ز اسپر بگذرد نوک سنان که از آن سو مولد و مادّت یکی‌ست صد هزاران سال و یک ساعت یکی‌ست ادامه دارد... عبدالکریم سروش برگرفته از کتاب "تفرج صنع" https://eitaa.com/phwsla

ادامه (پاورقی) می‌دانیم که مصیبت‌ها را اگر در اشتراک با دیگران تحمل کنیم، آسان‌تر می‌شوند. ظاهراً انسان‌ها بی حوصلگی و دلتنگی را نیز در شمار مصیبت‌ها می‌دانند و از این رو دور هم جمع می‌شوند تا مشترکا دلتنگ باشند. همان طور که عشق به زندگی، در اساس، ترس از مرگ است، انگیزه آدمیان برای معاشرت نیز در اصل، انگیزه‌ای مستقیم نیست و از عشق به دیگران نشأت نمی‌گیرد، بلکه ریشه آن ترس از تنهایی است. یعنی آنچه می‌جویند حضور مطبوع دیگران نیست، بلکه ترس از تنهایی و ملالت آور بودن تنهایی به علاوه ی یکنواختی ذهنشان که از آن گریزانند، باعث میشود برای فرار از آن به مصاحبت‌های بد تن در دهند و در ضمن زحمت و اجباری را که هر معاشرت ناگزیر با خود به همراه می‌آورد تحمل کنند. اما اگر انزجار نسبت به همه این‌ها بر انزجار از تنهایی غالب شود و استقامتی در برابر تاثیرات مستقیم آن به وجود آید، به طوری که نتایج ناخوشایند تنهایی دیگر اثری نداشته باشد، آنگاه می‌توان در نهایت رضایت خاطر مدام تنها بود، بی آنکه اشتیاقی به معاشرت داشته باشیم. علت این امر دقیقاً این است که نیاز به معاشرت، نیازی مستقیم نیست و می‌توان به مزایای تنهایی خو گرفت. 📚در باب حکمت زندگی ✍️#آرتورشوپنهاور https://eitaa.com/phwsla

ادامه انسان پرمایه، مانند نوازنده‌ای چیره دست، کنسرت را به تنهایی اجرا می‌کند، یا همانطور که پیانو به تنهایی مانند ارکستری کوچک است، انسان پرمایه نیز جهانی کوچک است و آنچه را که دیگران با هم ایجاد می‌کنند، او با وحدت یک شعور نمایان می‌کند. او نیز مانند پیانو جزئی از ارکستر سمفونیک نیست، بلکه در خور تک نوازی و تنهایی است. اگر هم با دیگران همساز شود، صدای اصلی را تشکیل می‌دهد و برای همراهی کردن است یا برای اینکه صدای درست را به آنها بدهد تا ساز خود را با آن کوک کنند. اما آن کس که معاشرت را دوست دارد می‌تواند ، کمبود کیفیت معاشرانش را تا اندازه ای با افزایش کمیّت آنان جبران کند. اگر معاشر او پرمایه باشد، می‌تواند تنها به یک نفر قناعت کند، اما اگر جز افراد عادی پیدا نکرد، بهتر آن است که تعداد زیادی از آنان را برگزیند تا در اثر تنوع و تکثّر، شاید نتیجه قابل قبولی حاصل شود، و در این صورت امیدواریم که خداوند به او صبر عطا کند. اما آن خلا درونی ، باعث بلای دیگری هم می‌شود. وقتی انسانهای برجسته با هدفی شریف و آرمانی گرد هم می آیند و جمعی را تشکیل می دهند، غالباً کار به اینجا میکشد که تعداد زیادی از اراذل و اوباش مانند آفت به آن جمع هجوم می آورند. با این هدف که از بی حوصلگی یا کمبود های دیگر خود خلاص شوند و به هر چه در این راه کمک کند، متوسل می شوند. بعضی به درون جمع می خزند یا به زور وارد آن می شوند و به زودی آن را تخریب می کنند یا جمع را چنان تغییر میدهند که هدف آن سرانجام به خلاف آنچه در آغاز مورد نظر بود تبدیل میگردد. 📚در باب حکمت زندگی ✍️#آرتورشوپنهاور https://eitaa.com/phwsla

چندلحظه #آرامش صبور بودن عالیترین نماد ایمان است، و خویشتن داری عالیترین عبادت ناکامی به معنی آزمایش است،نه شکست...!!! و نتیجه توکل و اعتماد به خداوند، آرامش است🌸 https://eitaa.com/phwsla #انجمن‌بوعلی‌سینا