چرا ملت ها شکست می خورند؟ فقر و غنا در کشورهای جهان مبتنی بر نظریه ی عجم اوغلو و رابینسون در کتاب چرا ملت ها شکست می خورند ، به بررسی عوامل فقر و غنا در کشورهای جهان و بررسی شکست ملت‌های فقیر در تلاش آن ها برای خروج از چرخه ی شوم فقر خواهیم پرداخت. پس از انقلاب صنعتی ،انگلستان اولین کشوری بود که رشد اقتصادی پایدار را تجربه کرد. این رشد به زودی به کشورهای اروپای غربی و کانادا استرالیا و نیوزیلند گسترش یافت. امروزه سی کشور اول جهان از لحاظ ثروت عبارتند از کشورهای گفته شده به علاوه ژاپن ، سنگاپور و کره جنوبی. سی کشور انتهایی این فهرست یعنی فقیرترین کشورها در جهان امروز عبارتند از کشورهایی که در جنوب صحرای آفریقا قرار دارند به علاوه کشورهایی مثل افغانستان، هائیتی و نپال. اگر پنجاه سال به عقب برگردیم خواهیم دید که ترکیب سی گانه ی کشورهای فقیر و غنی تفاوت چشمگیری با امروز ندارد به جز این که کشورهایی مانند کره جنوبی و سنگاپور به لیست کشورهای ثروتمند افزوده شده اند.جالب این که حتی اگر یکصد سال و یا یکصد و پنجاه سال به عقب برگردیم باز هم تفاوت چندانی با وضع فعلی ملاحظه نخواهیم کرد. کشورهای نفتی خاورمیانه ثروتی نزدیک به سی کشور ثروتمند جهان دارند لیکن این ثروت کاملا متکی به نفت است و با سقوط قیمت نفت ثروت آن ها به شدت سقوط خواهد کرد. این وضعیت فقر و غنا در کشورهای جهان علی رغم تداوم آن ، اما ازلی و ابدی و لایتغیر نیست. این نابرابری از اواخر قرن هیجدهم و به دنبال انقلاب صنعتی پدید آمده است . پیش از آن شکاف فقر و غنا در کشورها بسیار کمتر بوده و علاوه بر آن چه بسا که در گذشته سر و شکلی کاملا متفاوت داشته است. می خواهیم بدانیم این تفاوت عظیم فقر و غنا در کشورهای جهان چگونه توجیه می شود؟ فرضیه های متفاوتی مطرح شده است. مهم ترین آن ها سه فرضیه است که به ترتیب جغرافیا، فرهنگ و یا غفلت رهبران در مورد عوامل توسعه را عامل این تفاوت می دانند. در بخش های بعدی به این فرضیه ها و سپس به نظریه ی آقایان عجم اوغلو و رابینسون خواهیم پرداخت. https://eitaa.com/phwsla #انجمن‌بوعلی‌سینا

ادامه درباره رابطه ما با دیگران ٢۴- من به کسی احترام می‌گذارم- و آن کس در میان صد نفر یکی است- که وقتی انتظار می‌کشد، یعنی هنگامی که بدون مشغله نشسته است، از ضرب گرفتن و سر و صدا به راه انداختن با هرچه تصادفا در دسترسش باشد، مانند عصا، چاقو یا چنگال و جز این‌ها خودداری کند. شاید کسی که چنین می‌کند در آن حال در فکر چیزی باشد، اما در بسیاری از افراد می‌توان به وضوح دریافت که دیدن، جای فکر کردن را گرفته است. به نظر چنین می‌رسد که با سر و صدا درآوردن می‌کوشند، به هستی خود آگاه شوند. مگر اینکه مشغول سیگار کشیدن باشند که این هم در خدمت همان هدف است. درست به همین علت نیز چشم و گوششان دائم به دنبال چیزهایی است که در اطرافشان اتفاق می‌افتد. 📚در باب حکمت زندگی ✍️#آرتورشوپنهاور https://eitaa.com/phwsla

حضرت مادر آمد...♥️ #میلاد_حضرت_زهرا (س) سرور زنان دو عالم و روز مادر و روز زن بر همگی مبارک باد🌸 https://eitaa.com/phwsla #انجمن‌بوعلی‌سینا

در طلوع ولادت حضرت زهرا‌(س)، جهان دوباره مزه‌ی نور گرفت و دل‌ها بوی بهشت. روز مادر، یادآور مهری است که خدا در دل زنان فاطمی دمید. به برکت نام کوثر، زندگی‌تان سرشار از آرامش، عزت و عشق باد. این میلاد خجسته و روز مادر بر شما مبارک. https://eitaa.com/phwsla #انجمن‌بوعلی‌سینا

ادامه درباره رابطه ما با دیگران ٢۵- روشفوکو به درستی می‌گوید که مشکل می‌توان کسی را در عین حال عمیقاً دوست داشت و بسیار محترم شمرد. بنابراین باید میان عشق و احترام به انسان‌ها، یکی را انتخاب کنیم. عشق به دیگران همیشه همراه با خود خواهی است. هرچند نحوه این خودخواهی بسیار متفاوت است. به علاوه، وسایلی که برای به دست آوردن عشق دیگران به کار می‌بریم، همیشه افتخارآمیز نیستند. هر کس معمولاً همان قدر محبوب است که انتظارات خود را از قابلیت‌های ذهنی و خوش قلبی دیگران کاهش داده باشد و رفتارش از این بابت صادقانه و غیر تصنعی باشد، نه فقط از روی گذشت که از تحقیر نشأت می‌گیرد. این فکر ما را به یاد جمله هلوسیوس می‌اندازد که کاملاً حقیقت دارد : "میزان توانایی‌های ذهنی هر کس را می‌توان به طور دقیق بر مبنای این معیار سنجید که چه درجه‌ای از توانایی‌های ذهنی دیگران برای رضایت او لازم است" اگر این فرض را مبنا قرار دهیم، رسیدن به نتیجه آسان است. اما احترام گذاردن به دیگران عکس این است : احترام دیگران را به رغم خواستشان جلب می‌کنیم و درست به همین علت غالباً پنهان می‌ماند. از این رو وقتی به ما احترام می‌گذارند، احساس رضایت در ما عمیق‌تر است، زیرا به ارزش ما ارتباط دارد که این در مورد عشق صدق نمی‌کند، زیرا عشق امری ذهنی(و بدون ارزیابی) اما احترام امری عینی (و بر مبنای قضاوت) است. البته عشق به حال ما سودمندتر است.... 📚در باب حکمت زندگی ✍️#آرتورشوپنهاور https://eitaa.com/phwsla

حس‌خوب#آرامش هر چقدر از زندگی متشكر باشی، زندگی چيزهای بيشتری برای تشكر كردن به تو میدهد... ‌https://eitaa.com/phwsla #انجمن‌بوعلی‌سینا

▫️افلاطون که زاده یک خانواده‌ی سرشناس و متمول شهری بود زندگی‌اش را وقف یک هدف کرد: کمک به انسان‌ها برای رسیدن به وضعی که یا «ائودایمونیا» نامید. ترجمه این کلمه عجیب اما جذاب، کمی دشوار است. این کلمه اغلب به معنای «سعادت» است اما در واقع به «فعلیت» نزدیک‌تر است، چون «سعادت» بر شادیِ مستمر دلالت دارد در حالی که فعلیت با ادوار اندوه و رنج کشیدن های بزرگ که به نظر میرسد جزئی اجتناب ناپذیر از یک زندگی حتی خوب است سازگارتر است. «متفکران بزرگ» -آلن دوباتن https://eitaa.com/phwsla #انجمن‌بوعلی‌سینا

▪️هر چه یک جامعه از حقیقت دورتر شود، بیشتر از کسانی که آن را بیان می‌کنند متنفر خواهد بود جورج اورول https://eitaa.com/phwsla #انجمن‌بوعلی‌سینا

ادامه درباره رابطه ما با دیگران ٢۶- غالب آدمیان چنان درگیر امور شخصی خویشند، که هیچ چیز به طور اساسی علاقه آنان را جلب نمی‌کند، جز خود آنها. از این رو اگر کسی چیزی بگوید، فوراً ا به خود می‌اندیشند و همه توجهشان به امر شخصی خودشان معطوف می‌گردد و همه وجودشان را در بر می‌گیرد و دیگر نمی‌توانند موضوع عینی گفته را درک کنند. همچنین وقتی دلیلی، با منافع یا خودپسندی آنان ناسازگار باشد، آن دلیل برای آنها اعتباری ندارد. از این رو چنان به آسانی پریشان، مجروح ودل آزرده می‌شوند و می‌رنجند که درباره هر مطلبی که با آنان سخن می‌گوییم، هرچند از روی بی‌غرضی باشد، باید بی اندازه مراقب باشیم که مبادا گفته ما در رابطه با شخص شخیص و لطیف شنونده سوء تعبیر شود، زیرا به هیچ چیز جز آنچه به خودشان مربوط می‌شود، علاقه ای ندارند و حقیقت و درستی، زیبایی، لطافت و شوخ طبعی دیگری را نه می‌فهمند، نه احساس می‌کنند. اما در برابر هرچه، خودپسندی آنان را خدشه‌دار کند یا سایه‌ای منفی بر نفس آنان بیندازد، حساسیت شکننده ای نشان می‌دهند. در بعضی‌ها این خصوصیت چندان شدید است که وقتی کسی با آنان گفتگو می‌کند و از خود عقل و شعوری نشان می‌دهد، یا شعورش را چنان که باید پنهان نمی‌کند، احساس می‌کنند مورد اهانت قرار گرفته‌اند، حتی اگر این احساس را در آن لحظه ابراز نکنند، اما گویندهء بی تجربه بیهوده به فکر فرو می‌رود و می‌کوشد بفهمد که چرا مورد خشم و نفرت دیگری واقع شده است. اما این گونه اشخاص را در ضمن می‌توان به آسانی با تملق خرسند کرد و دلشان را به دست آورد. 📚در باب حکمت زندگی ✍️#آرتورشوپنهاور https://eitaa.com/phwsla

🔍 تاریخ جنبش هنری امپرسیونیسم امپرسیونیسم یا دریافتگری (به فرانسوی: Impressionnisme) جنبش هنری گروه بزرگی از نگارگران آزاداندیش و نوآور فرانسه بود که در دهه‌های1860 و 1900 به سرعت در کشورهای غربی دیگر پدید آمد و ظهور کرد و خیلی زود جهانگیر شد. در این شیوه هنرمند تلاش دارد با کمک ضربات پیاپی و شکستهٔ قلم‌مو و به کار بردن لخته‌رنگ‌های تجزیه شده و تابناک که ارتعاش تشعشعات نور خورشید را در ذهن تداعی می‌کند، دریافت و برداشت مستقیم خود را از دیده‌های زودگذر به‌شکلی رؤیاگونه به تصویر کشد. در روش دریافتگری، اصول مکتبی طراحی دقیق، سایه‌روشن‌کاری، ژرفانمایی‌‌‌فنی و ترکیب‌بندی متعادل و معماری‌گونه رعایت نمی‌شود. شیوه دریافتگری به عنوان انجمنی خصوصی از سوی گروهی از هنرمندان ساکن پاریس آغاز شد و این انجمن در سال ۱۸۷۴ به نمایش همگانی آثار خود پرداخت. نام این جنبش از نام یک نقاشی از کلود مونه به نام دریافتگری، طلوع خورشید (به فرانسوی: Impression, soleil levant) گرفته شده است. نام امپرسیونیسم را نقادی به نام لویی لِروی در یک نقد هجوآمیز ساخت. امپرسیونیسم همچنین نام نهضتی در موسیقی است. در این سبک نقاشان از ضربات «شکسته» و کوتاه قلم‌موآغشته به رنگ‌های خالص و نامخلوط به جای ترکیب‌های ظریف رنگ‌ها استفاده می‌کنند؛ مثلاً، به جای ترکیب رنگهای آبی و زرد برای تولید سبز آن‌ها دو رنگ آبی و زرد را مخلوط نشده بر روی بوم قرار می‌دهند تا رنگ‌ها «حس» رنگ سبز را در نظر بیننده پدیدآورند. آنها در نقاشی صحنه‌های زندگی مدرن به جای جزئیات، تأثیرات کلی واضح را نشان می‌دهند. ▪️جنبش امپرسیونیم یک شبه و ناگهانی رخ نداد. بلکه حاصل تفکرات فلسفی حاضر در قرن نوزدهم، پیشرفت‌های نوین در کار مواد نقاشی و نیز ذوق و قریحه هنرمندانی نابغه بود. بنیادگذاران این مکتب با هدف نقض هنر رسمی نیرو گرفتند. آنها از ارائه اشکال با خطوط محیطی واضح سر باز زدند و از روال رنگ‌آمیزی به پیروی از عرف و طبیعت سرپیچی کردند. استفاده از رنگ‌های خالص و شفاف با ضرب قلم‌های مستقل پ پیوسته و تا حدی سریع، از ویژگی‌های بارز آثار نقاشی امپرسیونیسم است. ▫️نظریه رسمی آنها بر این اصل نهاده شده بود که رنگ‌ها به جای آنکه بر روی جعبه رنگ با هم ترکیب شوند باید به‌طور خالص روی پرده نقاشی ریخته شوند. این هنرمندان در مورد به تصویر درآوردن پیکره آدمی که از دیرباز مشکل‌ترین بخش هنر نقاشی بود بی‌توجه بودند و نمی‌خواستند که یک فضای از قبل تعیین و تعریف شده و قابل قبول ایجاد کنند که ارزش نام هنر را داشته باشد. #امپرسیونیسم https://eitaa.com/phwsla #انجمن‌بوعلی‌سینا

🔍رهایی از اعتقادات و باورها ▪️یک راه مناسب برای این که خودتان را از انواع خاص و بیهوده‌‌ای از اعتقادات ، باورها و تعصبات خلاص کنید، این است که از عقاید مخالفی که دوستان و آشنایان دارند آگاه شوید. وقتی که جوان بودم سال‌های زیادی را دور از کشورم در فرانسه، آلمان، ایتالیا و ایالات متحده به سر بردم. فکر می‌کنم این قضیه در کاستن از شدت تعصبات ابلهانه بسیار مؤثر بوده است. اگر شما نمی‌توانید مسافرت کنید، به دنبال کسانی بگردید که دیدگاه‌هایی مخالف شما دارند. روزنامه‌های احزاب مخالف را بخوانید. اگر آن افراد و روزنامه‌ها به نظرتان دیوانه،فاسد و دورغگو می‌آیند، به یاد داشته باشید که شما هم از نظر آن‌ها همین‌طور به نظر می‌رسید. با این وضع هر دو ممکن است برحق باشید. این طرز فکر مولد نوعی احتیاط است. 📕نبرد دین با علم ✍️ برتراند راسل https://eitaa.com/phwsla #انجمن‌بوعلی‌سینا