حس خوب #آرامش در زندگی تو ، فقط یک حضور و یک قدرت وجود دارد و آن، نیروی بیکران خدا گونه ی درون توست همه چیز را به دست خدا بسپار https://eitaa.com/phwsla #انجمن‌بوعلی‌سینا

ی کم صحنه های برفی ببینیم با هم 😍❄️🌨 #همدان عکس های خودتون رو #ارسال کنید https://eitaa.com/phwsla #انجمن‌بوعلی‌سینا

#خانه‌زهتاب #خمینی‌شهر https://eitaa.com/phwsla #انجمن‌بوعلی‌سینا

ادامه .... حال اگر کسی که با او رابطه یا مراوده داریم، با ما رفتاری ناخوشایند کند یا موجب آزردگی خاطر ما شود، باید از خود بپرسیم: آیا او برای ما چندان ارزشمند هست که اگر باز هم همان رفتار یا شدیدتر از آن از او سر زند، آن را بارها تحمل کنیم؟ (بخشودن و فراموش کردن به معنای به دور افکندن تجربه‌های گرانبهاست) اگر پاسخ به این سوال مثبت باشد، نباید درباره آن زیاده گفتگو کرد، زیرا گفتگو فایده چندانی ندارد. بنابراین باید با گوشزد یا بدون آن از واقعه بگذریم، اما باید بدانیم که از این طریق خود را باز در معرض آن رفتار قرار خواهیم داد. اما اگر پاسخ به آن پرسش منفی باشد، باید بلافاصله و برای همیشه با آن دوست محترم قطع رابطه کنیم، یا اگر خدمتکارمان باشد اخراجش کنیم. زیرا بی‌شک اگر موقعیتی پیش آید درست همان رفتار یا نظیر آن را تکرار خواهد کرد، حتی اگر فعلاً باصداقت تمام سوگند بخوردکه دیگر چنین نخواهد کرد. علت این است که هیچ چیز، مطلقاً هیچ چیز نیست، که آدمی نتواند فراموشش کند جز خود را، یعنی شخصیت خود را. زیرا شخصیت مطلقاً اصلاح ناپذیر است و همه کردار آدمی از یک اصل درونی ناشی می‌شود که به موجب آن تحت شرایط یکسان، همواره به اجبار همان را می‌کند و جز این نمی‌تواند. از این رو آشتی با دوستی که با او قطع رابطه کرده‌ایم نیز ضعفی است که آدمی تاوان آن را خواهد پرداخت، زیرا آن دوست در نخستین فرصت درست همان رفتاری را می‌کند که موجب قطع رابطه شده بود، آری، حتی با بی‌شرمی بیشتر، چون در خفا می‌داند که قادر نیستیم از دوستی او چشم پوشی کنیم. 📚در باب حکمت زندگی ✍️#آرتورشوپنهاور https://eitaa.com/phwsla

🔍فلسفه    (دوستدار خرد) ▪️فلسفه مطالعهٔ مسائلی کلی و اساسی، دربارهٔ موضوعاتی همچون هستی، واقعیت، آگاهی، ارزش , خرد ,  ذهن و زبان است. تفاوت فلسفه با دیگر راه‌های پرداختن به چنین مسائلی، رویکرد نقادانه و معمولاً سازمان یافتهٔ فلسفه و تکیه آن بر استدلال‌های عقلانی و منطقی است. در تعابیر غیرتخصصی به طور گسترده‌تر فلسفه به بنیادی‌ترین عقاید، مفاهیم و رویکردهای یک فرد یا گروه اشاره دارد. همچنین واژهٔ فلسفه به معنای دوستداری خِرَد نیز هست و ریشهٔ یونانی دارد که سپس به عربی و فارسی راه یافته است. مشهور است که نخستین بار سقراط واژه مذکور را به کار برده است؛ زمانی که از او پرسیدند: «آیا تو فردی خِرَدمند هستی؟» وی پاسخ داد : «نه، اما خِرَددوست هستم.». اگرچه فلسفه پژوهشی تخصصی است؛ اما ریشه اش در نیازهای مشترک مردمی است که هرچند فیلسوف نیستند، به این نیازها آگاهند. لازمه‌ی فیلسوف بودن این است که متن فلسفی را طوری نخوانیم که گویی به‌حدی موثق است که جز پذیرفتن آن کار دیگری برای‌مان نمانده است، بلکه باید آن را یکی از طرف‌های گفت‌وگویی محسوب کنیم که خود ما نیز در آن شریک‌ایم. باید موضوع را نقادانه بخوانیم، البته نقدی که سازنده است. باید بین جست‌وجوی نادرستی‌های استدلال و جست‌وجوی حقایق و بصیرت‌های موجود در استدلال توازن برقرار کنیم. مهم است که از آن‌چه در صفحه‌ی پیش روی‌تان نوشته شده فراتر بروید. باید بکوشید انگیزه‌ی پس پشت استدلال‌ها را پیدا کنید. اگر مقدماتی در پس استدلال‌ها وجود دارد اما بیان نشده است، آن‌ها را بیابید و ببینید چگونه می‌توانید استدلال را به پیش ببرید. هر متنی که می‌خوانیم تقریباً همیشه آغاز یک پژوهش است نه پایانش. https://eitaa.com/phwsla #انجمن‌بوعلی‌سینا