صبحتون به درخشش آفتاب، و روزتان سرشار از رویش مهر… طلوعی دیگر و امیدی دیگر و نگاهی دیگر به خورشید آفرینش، داستان زندگی‌تان پربار🌸 https://eitaa.com/phwsla #انجمن‌بوعلی‌سینا

ادامه درباره رابطه ما با دیگران ۴٠- حتی اگر در تمجید خویش کاملا حق داشته باشیم، نباید به این کار وسوسه شویم. زیرا خود پسندی امری بسیار عادی، اما استحقاق تمجید امری چنان نادر است که به محض اینکه دیگران متوجه تمجید ما شوند، حتی اگر تلویحی باشد، هر کس حاضر است شرط ببندد که سخن ما از روی خودپسندی است، و اینکه آنقدر شعور نداریم که خود را مضحکه نکنیم. با این همه در این گفته بیکن حقیقتی نهفته است که: "وقتی به سوی کسی مشتی خاک پرتاب می‌کنیم، همیشه مقداری از آن بر بدن او می‌چسبد" این گفته نه فقط درباره افترا صدق می‌کند، بلکه درباره تمجید از خود هم صادق است از این رو می‌توان تمجید از خود را به اندازه متعادل توصیه کرد. ۴١- اگر به کسی ظن دروغگویی دارید، وانمود کنید که حرفش را باور می‌کنید. در این صورت جسورتر می‌شود، دروغ‌های بزرگ‌تری می‌گوید و سرانجام دروغش آشکار می‌گردد. اما اگر دریافتید که کسی می‌خواهد حقیقتی را کتمان کند ولی گوشه‌ای از آن را ناخواسته برملا کرده است، ناباوری نشان دهید تا ناباوری شما او را تحریک به فاش کردن همه حقیقت کند. 📚در باب حکمت زندگی ✍️#آرتورشوپنهاور https://eitaa.com/phwsla

شعر فارسی بر تارک ایوان نجف در سال ۱۱۲۱ش. هنگامی که نادرشاه به زیارت نجف رفت، دستور داد که به جای کاشی‌های سبزرنگ صفوی گنبد و دو گلدسته را طلا کنند، پیش از این گنبد در عصر عضدی سفید بود صفوی ان را سبز کرد و نادر آن را طلا گرفت. تاریخش را در کتیبهٔ ایوان طلای آستانه با طلا سال ۱۱۵۶ قمری نگاشته‌اند. این کار نادرشاه تأثیر ژرفی در دل‌های شیعیان نهاد و جمع فراوانی از بزرگان شاعران شیعه به فارسی و عربی و ترکی و هندی اشعاری به این مناسبت سرودند و اشعاری نیز در کتیبه‌های طلاکاری و مینا کاری به خط بارزترین خوشنویسان عصر نگاشتند و بر ایوان طلا افزودند. در میان ایوان طلا در کنار در ورودی به رواق، حروف طلا بر پلاکهایی از طلا به خط محمدجعفر اصفهانی، به تاریخ ۱۱۵۶ قمری، شعری از عرفی شیرازی در مدح حضرت علی نوشته‌اند با مطلع: ⚜️این بارگاه کیست که گویند بی‌هراس کای اوج عرش سطح حضیض تو را مماس 📍در دیواره بیرونی ایوان طلا در دیواری که به گلدسته‌ها می‌رسد در دو طرف دو کتیبه میناکاری بزرگ قرار دارد که در آن دو بیت از هفت بند کاشی متعلق به ملا محسن کاشی عالم و شاعر دربار سلطان محمد خدابنده است. مشهور است که او این شعر را در منقبت حضرت علی گفته و از او صله دریافت کرده است. در کتیبه سمت راست این کتیبه، بیت پایانی هفت بند ملاحسن کاشی آمده که : زایران درگهت را بر در خلد برین می‌دهند آواز طبتم فادخلوها خالدین و در کتیبه سمت چپ تا نجف شد آفتاب دین و دولت را مقام خاک او دارد شرف بر زمزم بیت الحرام https://eitaa.com/phwsla #انجمن‌بوعلی‌سینا

حس‌خوب‌#آرامش جاده‌ٔ زندگی، هرگز بُن بست نیست! نفسی تازه کن، کفش‌هایت را بپوش و دوباره دل به راه بسپار! آغوش مهربانی های خداوند همیشه انتظارت را می‌کشد https://eitaa.com/phwsla #انجمن‌بوعلی‌سینا

ادامه درباره رابطه ما با دیگران ۴٢- همه امور شخصی را باید چون رازی نگاه داریم، به طوری که آشنایان جز آنچه به چشم می‌بینند، به آن واقف نشوند. زیرا آگاهی آنان از امورِ بسیار بی‌اهمیت هم ممکن است در زمان و شرایط خاص، باعث زیان ما شود. به طور کلی صلاح‌ در این است که آدمی شعور خویش را با نگفتن نشان دهد، نه با گفتن، زیرا سکوت از هوشمندی است و گفتن از خودپسندی. امکان پیش آمدن هر دو به یک اندازه است، اما غالباً ارضای گذرایی را که گفتن به همراه می‌آورد، به فایده دراز مدتی که سکوت ضامن آن است رجحان می‌دهیم. حتی به منظور سبک کردن بار دل، نباید فکر خود را به صدای بلند گفت، مبادا که عادت شود. زیرا در اثر این کار، فکر و گفتار چنان با یکدیگر عجین می‌شوند که به تدریج، سخن گفتن با دیگران به فکر کردن با صدای بلند تبدیل می‌شود، حال آنکه اقتضای هوشمندی این است که میان فکر و گفتار، شکافی عمیق نگاه داشته شود. گاهی گمان می‌کنیم که دیگران، امری را که به ما مربوط می‌شود باور نمی‌کنند، در حالی که حتی به ذهنشان خطور نمی‌کند که درباره آن شک کنند: اما اگر کاری کنیم که به این فکر بیفتند، آنگاه دیگر باور نخواهند کرد. ما معمولاً به این علت که می‌پنداریم دیگران به راز ما پی نمی برند ، خود آن را افشا می‌کنیم. این کار درست به این می‌ماند که کسی به علت گرفتار شدن به سرگیجه، خود را از ارتفاع به پایین پرتاب کند، زیرا گمان کرده است که نمی‌تواند در ارتفاع بایستد و رنج ایستادن در آنجا چندان بزرگ است که باید کوتاهش کند. نام این اختلال بلندی هراسی است. 📚در باب حکمت زندگی ✍️#آرتورشوپنهاور https://eitaa.com/phwsla

🎼 برنامه گلهای جاویدان شماره ۱۴۵ (نسخه کامل) همراه با شرحی از زندگی شمس تبریزی آواز: اساتید بنان و گلپایگانی اشعار: سعدی ، همام تبریزی ، مولانا این اثر در دستگاه موسیقی شور (آواز ابوعطا ، افشاری و دشتی) تنظیم شد و توسط اساتید و نوازندگان زیر به اجرا در آمد: محمد شیرخدایی (قره‌نی) احمد عبادی (سه‌تار) حسین تهرانی (ضرب) مرتضی محجوبی (پیانو) حبیب‌الله بدیعی (ویولن) جلیل شهناز (تار) پرویز یاحقی (ویولن) رضا ورزنده (سنتور) گوینده: روشنک و آذر پژوهش https://eitaa.com/phwsla #انجمن‌بوعلی‌سینا به جهت حجم بالا قادر به پخش این برنامه در ایتا نمی باشیم لطفا در گروه معنای زندگی حکمت سینوی،انجمن بوعلی سینا در تلگرام این موسیقی را بشنوید لینگ گروه تلگرام https://t.me/+KPeBFtFdOw4zOTE0

🔍هدف از کار هنری چیست؟ 🎙️: عباس کیارستمی https://eitaa.com/phwsla #انجمن‌بوعلی‌سینا

ادامه .... از سوی دیگر باید دانست که مردم در مورد امور دیگران فوق العاده زیرک اند و مانند ریاضیدانان ماهر، فقط با یک معلوم، پیچیده‌ترین معادلات جبر را حل می‌کنند. حتی اگر هوش چندانی نداشته باشند. مثلاً اگر واقعه‌ای را که در گذشته اتفاق افتاده است، برایشان تعریف کنیم، باید مراقب باشیم که اطلاعات اضافی را، هر چقدر بی‌اهمیت باشند ذکر نکنیم، چه این اطلاعات درباره مکان واقعه باشد، چه زمان وقوع آن یا درباره فردی که در آن واقعه نقش فرعی داشته است یا هر چیز دیگری که مستقیماً به آن مربوط می‌شود. زیرا در این صورت فوراً مدرک معلومی به دست می‌آورند و با آن هوشی که در علم جبر دارند، همه مجهولات معادله را پیدا می‌کنند. شوق کنجکاویی‌شان در این گونه موارد آنقدر بزرگ است که اراده به نیروی این شوق، هوش را به منظور دستیابی به دورترین نتیجه‌گیری‌ها می‌تازاند. زیرا مردم به همان اندازه که برای دریافت حقایق کلی نامستعد و بی‌اعتنا هستند، شیفته امور شخصی دیگرانند. طبق آنچه گفته شد همه آموزگاران حکمتِ عملیِ زندگی، سکوت را به تاکید و با انواع استدلال توصیه کرده‌اند، از این رو در این باره بیش از این سخن نمی‌گویم. فقط می‌خواهم چند ضرب المثل عربی را که چندان معروف نیستند، اما بسیار موثرند در اینجا اضافه کنم : "آنچه را دشمنت نباید بداند به دوستت مگو" "اگر رازم را پنهان کنم، زندانی من است، اما اگر آن را فاش کنم، من زندانی آن خواهم بود" "ثمره درخت سکوت صلح است." 📚در باب حکمت زندگی ✍️#آرتورشوپنهاور https://eitaa.com/phwsla

ادامه درباره رابطه ما با دیگران ۴٣- هیچ پولی به اندازه آنکه به حیله از چنگمان درآورده‌اند، به مصرف مفید نرسیده است، زیرا آن را با هوشمندی مبادله کرده‌ایم. ۴۴- تا ممکن است نباید با کسی عناد ورزید، اما باید رفتار هر کس را به دقت مشاهده کنیم و به خاطر بسپاریم تا بتوانیم آن را در رابطه با خود تشخیص دهیم و بر مبنای آن، کردار و رفتار خود را تنظیم کنیم و پیوسته این واقعیت را در نظر داشته باشیم که شخصیت آدمی تغییر ناپذیر است: فراموش کردن خصوصیت بد افراد مانند این است که پولی را که به زحمت به دست آورده‌ایم به دور افکنیم. بدین روش از صمیمی شدن غیر عاقلانه و دوستی‌های احمقانه مصون می‌مانیم. "نه عشق ورزیدن، نه نفرت داشتن" نیمی از حکمت زندگی است و "نه چیزی گفتن، نه چیزی را باور کردن"، نیم دیگر آن. البته باید به جهانی که در آن به کار بستن این قواعد و قواعد زیر ضروری است پشت کرد. ۴۵- عیان کردن خشم یا نفرت در کلام یا چهره کاری بیهوده است، خطرناک است، خنده آور است، فرومایگی است. خشم و نفرت را جز در کردار نباید نشان داد. هرچه ابراز این هیجانات در کلام و چهره کمتر باشد، تاثیر آن در عمل بیشتر است. "فقط زهر حیوانات خونسرد سمی است." ۴۶- "سخن را بدون تاکید ادا کنید" منظور از این قاعده کهن خردمندان این است که باید درک معنای گفته خود را به عقل دیگران واگذاشت. از سوی دیگر "سخن را با تاکید ادا کنید" به این معناست که احساسات شنوندگان را مورد خطاب قرار دهیم. گاهی می‌توان با رفتار مؤدبانه ، سخنان درشتی گفت، بی آنکه خطری به دنبال داشته باشد. 📚در باب حکمت زندگی ✍️#آرتورشوپنهاور https://eitaa.com/phwsla