ادامه واکنش ما در قبال مسیر زندگی و سرنوشت ۵١- در هیچ پیشامدی نباید فریاد شادی برآورد یا شکوه و زاری کرد : تا اندازه ای به این علت که همه چیز متغیر است که این شامل آن پیشامد نیز می گردد و تا اندازه‌ای به این علت که قضاوت آدمی درباره سود و زیان خویش دستخوش خطاست. تقریباً هر کس به مناسبتی از آنچه بعد برای او بهترین واقعه بوده است شِکوه کرده یا از پیشامدی که بعد سرچشمه ی بزرگ ترین رنج های او شده است، فریاد شادی برآورده است. موضعی را که در این جا توصیه کردم، شکسپیر به زیبایی بیان کرده است : "طعم شادی ها و غم‌های ناگهانی را چندان چشیده ام که دیگر هرگز در نگاه نخست از دیدن چهره این دو، مانند زنان عنان خود را از کف نمی دهم" به طور کلی کسی که در همه حوادث آرامش خود را حفظ می‌کند، نشان می‌دهد که می داند، امکان شر در زندگی چقدر بزرگ و پر تنوع است و از این رو به آنچه در زمان حال اتفاق می افتد به منزله بخش کوچکی از آنچه ممکن است هنوز پیش بیاید می نگرد : این منشِ انسان های شکیباست که وضعیت نوع بشر را هرگز فراموش نمی کنند، بلکه همواره به خاطر دارند که هستی انسان چه اندوهبار و اسفناک است و بلایایی که در معرض آنهاست، بی شمارند. اگر اینها را در نظر داشته باشیم، توقعات خود را کاهش می دهیم، می آموزیم که با امور این جهان، که هیچ یک در حد کمال نیستند خود را سازگار کنیم و همواره آماده روبرو شدن با حوادث ناگوار باشیم تا بتوانیم از آنها دوری جوییم یا تحملشان کنیم. زیرا حوادث ناگوار، چه کوچک، چه بزرگ، عنصر اصلی زندگی ما هستند. این واقعیت را باید همواره در نظر داشت. اما نباید به این علت رنجیده خاطر بود...

... بلکه باید چون انسانی شاد، با مراقبت، آماده دفع حوادث ناگوار باشیم، چه منشاء این حوادث، انسانها باشند، چه جهان مادی، و باید در این کار چندان مهارت کسب کنیم که در مواجهه با هر مصیبتی - که معمولا چیزی جز ناشیگری خودمان نیست که به آن واقف نیستیم - مانند روباهی زیرک راهمان را کج کنیم. 📚در باب حکمت زندگی ✍️#آرتورشوپنهاور https://eitaa.com/phwsla

. ﺣﺎلِ‌ماﻥ ﺑﻬﺘﺮ ﻣﯽ‌شود ﻭ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺯﯾﺒﺎﺗﺮ، ﺑﻪ ﺷﺮﻃﯽ ﮐﻪ ﯾﺎﺩﻣﺎﻥ ﻧﺮﻭﺩ ﺟﺰ ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ، ﺑﺮﺍﯼِ ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ ﻫﻢ ﺁﺭﺯﻭﻫﺎﯼِ ﺧﻮﺏ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﯿﻢ... روزتون زیبا 🌸 https://eitaa.com/phwsla #انجمن‌بوعلی‌سینا

▪️از تمام سلاح های مخربی كه بشر تا کنون اختراع كرده است، "كلام" وحشتناک ترين ، مؤثرترین و قوی ترين سلاح است. #پائولو_کوئیلو https://eitaa.com/phwsla #انجمن‌بوعلی‌سینا

🔍نمیشه توی محیطِ کوچک، زندگیِ بزرگ ساخت. اگر زیاد تو جای نادرست بمونی، کم‌کم شبیه همون فضا می‌شی؛ ✔️گاهی مشکل «تو» نیستی،مشکل جاییه که توش ایستادی... https://eitaa.com/phwsla #انجمن‌بوعلی‌سینا

دل ز وطن بریده ای (نسخه همخوانی شده) کاری از#بچه‌های‌شهربن https://eitaa.com/phwsla #انجمن‌بوعلی‌سینا

هر فرد که خوشبخت شود برای اطرافیانش خوشبختی می‌آورد. قسمت کردن آنچه دارید با دیگران آغاز افزایش مالی است. زخم‌ها و آزارهای گذشته و حال را ببخشایید، فقط به خاطر خودتان و گرنه روحتان می‌فرساید و به تباهی کشیده می‌شود. اگر به دیگری نفرت بورزید، با حلقه های کیهانی به او متصل می‌شوید و به بند او در می آیید.🍃🍃🍃 📘 #از_دولت_عشق ✍🏻 #کاترین_پاندر https://eitaa.com/phwsla #انجمن‌بوعلی‌سینا

حس‌خوب‌#آرامش صبحتون بخیر و نیکی🌸 https://eitaa.com/phwsla #انجمن‌بوعلی‌سینا

“Why repeat the old errors, if there are so many new errors to commit?” «وقتی این‌همه خطای تازه برای مرتکب شدن وجود دارد، چرا باید خطاهای قدیمی را تکرار کرد؟» — برتراند راسل ▫️خطا، بخش اجتناب‌ناپذیر اندیشیدن است؛ اما چنگ‌زدن به خطاهای کهنه،پوسیده و میراث‌وار، نه از تفکر، که از عدم تفکر است. ▫️مسئلهٔ بشر کمبود آگاهی نیست؛ وفاداری بیمارگونه به خطاهای گذشته و آشناست. ما اشتباهات دیروز را تکرار می‌کنیم نه از نادانی، بلکه از ترسِ تجربه و رویارویی با ناشناخته‌ها. ▫️پیشرفت، امنیتِ تکرار نیست؛ ریسک اندیشیدن در اکنون است و شجاعتِ عبور از خطاهای موروثی. https://eitaa.com/phwsla #انجمن‌بوعلی‌سینا

▪️خیلی از مردم تسلیم می‌شوند، بدون اینکه حتی متوجه شوند در لحظه‌ای که دلسرد می‌شوند چقدر به موفقیت نزدیک بوده‌اند.» -توماس ادیسون https://eitaa.com/phwsla #انجمن‌بوعلی‌سینا

ادامه چرا حوادث ناگواری که قبلاً پیش بینی کرده و خود را آماده مواجهه با آنها ساخته‌ایم، در ما فشار کمتری وارد می‌کنند؟ شاید علت عمده این باشد که هرگاه به واقعه‌ای قبل از وقوع می‌اندیشیم، دامنه مصیبت را از همه جوانب میبینیم و در آن اشراف پیدا میکنیم و بدین وسیله آن را به منزله مصیبتی محدود و قابل درک می‌شناسیم. در نتیجه وقتی واقعاً حادث می‌شود، دیگر با همه سنگینی واقعی بر ما فشار نمی‌آورد. اما اگر چنین نکنیم و بدون آمادگی با آن روبرو شویم، ذهن هراسان ما، قادر به ارزیابی درست از دامنه مصیبت و اشراف بر آن نیست. در نتیجه، دامنه آن بی ‌اندازه بزرگ، یا دست کم بزرگ تر از آنچه واقعاً هست به نظر میرسد، و البته اگر درباره امکان مصیبت اندیشیده باشیم، به امکانات کمکی و تسلی بخش نیز اندیشیده‌ایم یا به تصور آن خو گرفته‌ایم. اما آنچه ما را در تحمل مصائب یش از هر چیز شکیبا میکند اعتقاد به این واقعیت است که : "هرچه حادث می‌شود، از بزرگترین اتفاق تا کوچک‌ترین، از روی ضرورت حادث می‌شود" زیرا انسان می‌تواند به سرعت خود را با امور اجتناب ناپذیر تطبیق دهد و اگر بداند که هیچ چیز بدون ضرورت ممکن نیست حادث شود، در می‌یابد که امور زندگی جز آنچه هستند نمی‌توانند باشند و حتی عجیب‌ترین تغییرات در جهان درست به همان اندازه حاصل ضرورتند که پدیده‌های تابع قوانین شناخته شده و اموری که دقیقاً مطابق با انتظار اتفاق می‌افتند. اگر کسی به این حقیقت یقین کامل داشته باشد، در درجه اول آنچه از دستش بر بیاید می‌کند و سپس حاضر است رنجی را که باید، تحمل کند. 📚در باب حکمت زندگی ✍️#آرتورشوپنهاور https://eitaa.com/phwsla