حس‌خوب#آرامش وسط این همه استرس ، ناراحتی و هیاهو چند لحظه زیبائی ببینیم🌸👌 https://eitaa.com/phwsla #انجمن‌بوعلی‌سینا

هایدگر معتقد است که ما آن چیزی هستیم که انتخاب می‌کنیم که باشیم و دارای ماهیتِ انسانیِ ثابتی نیستیم. هنگامی می‌شود گفت شما دارید به روشی اصیل زندگی می‌کنید که هر موقعیتی را همانگونه که پیش می‌آید در نظر گرفته و ماهیتِ حقیقیِ خود را از طریقِ رفتار و طرزِ برخوردِ خود بروز دهید. در غیرِ این صورت شما دارید سعی می‌کنید که از ترس و اضطرابِ خود، با تن دادن به آنچه دیگران از شما انتظار دارند، فرار کنید. #مل_تامپسون کتاب: خودآموز فلسفه https://eitaa.com/phwsla #انجمن‌بوعلی‌سینا

گیاهان فاقد عقل‌اند اما اگر آنها را با سرپوشی بپوشانی که دارای یک سوراخ باشد ، آنها به دنبال نور از همان‌جا بیرون می‌زنند ... پس چرا ما با داشتن عقل نور را دنبال نمی‌کنیم؟ #مارتین_هایدگر (فیلسوف آلمانی) https://eitaa.com/phwsla #انجمن‌بوعلی‌سینا

موفقیت، بستگی تام به نگرش دارد. احتمالاٌ از مزایای مثبت‌اندیشی شنیده‌اید، امّا به این سادگی‌ها هم نیست. شاد و خشنود زیستن، یعنی آموختن تفکر مشارکت‌جویانه و ایثارگرانه؛ یعنی بجای آنکه خودخواهانه به فکر آن باشید که از همه جلو بزنید، از خود بپرسید که چه‌کارهایی می‌توانید برای دیگران و با دیگران انجام دهید؛ یعنی گشودن ذهن بر خلّاقیت و پرهیز از پیروی از عوام. همین که این کارها را آغاز کنید، برای موفقیت آمادگی ذهنی خواهید یافت. #جان_مکسول کتاب: افراد موفق چگونه می اندیشند https://eitaa.com/phwsla #انجمن‌بوعلی‌سینا

توصیه می‌کنم این چند خط را درباره اخبار در زمان جنگ بخوانيد از کتاب #خانواده_تیبو اثر #روژه_مارتین_دوگار ترجمه‌ی #ابوالحسن_نجفی https://eitaa.com/phwsla #انجمن‌بوعلی‌سینا

‌ایمان داشتن اصلا چیز بدی نیست؛ مثبت بودن هیچ اشکالی ندارد؛ اما بسیاری اوقات لازم است که قدم بعدی را خودتان بردارید. با خودتان عهد ببندید که به آنچه دوست دارید برسید و برای آن برنامه‌ریزی کنید. هرگاه خواستید خودتان را محک بزنید که چقدر در تغییر زندگی‌تان جدی هستید، نگاهی بر برنامه‌ریزی‌هایتان بکنید. اگر برنامه‌‌ریزی‌ای برای کارهایتان نکرده‌اید، کمی به عقب برگردید و ببینید آیا واقعا با خودتان پیمان بسته‌اید یا خیر. اگر هرچه هست فقط در ذهن‌تان است، پس باید آن را رویا پردازی نامید، نه برنامه‌ریزی! برنامه‌هایی که فقط در ذهن‌مان جای داشته باشند به مرور زمان به فراموشی سپرده می‌شوند. اگر برنامه‌هایتان را بنویسید و در دسترس‌‌تان نگه دارید احتمال دستیابی به اهداف‌تان بیشتر خواهد بود. #گاندی می‌گوید: " من کاملا اطمینان دارم که هر زن و مردی در این دنیا می‌تواند به جایی برسد که من اکنون رسیده‌ام؛ فقط کافی است همانند من #تلاش کند و به اندازه من #امید و #ایمان داشته باشد. ایمانی که به عمل منتهی نشود چه ارزشی دارد؟" #دبی_فورد https://eitaa.com/phwsla #انجمن‌بوعلی‌سینا

غلامِ دریا‌ندیده 🔹پادشاهی با غلامی در کشتی نشسته بود. این غلام تا آن زمان هرگز دریا را ندیده بود و با کشتی سفر نکرده بود. همین که کشتی به حرکت درآمد و امواج تلاطم کردند، غلام از ترس جان، لرزه بر اندامش افتاد و شروع کرد به گریه و زاری و فریاد. 🔹هرچه او را دلداری دادند، آرام نمی‌گرفت. گریه‌های او آسایش پادشاه را به هم زده بود و هیچ‌کس نمی‌دانست چطور او را ساکت کند. 🔹در آن کشتی حکیمی حضور داشت. حکیم به پادشاه گفت: «اگر فرمان دهی، من او را خاموش کنم.» پادشاه گفت: «این کار را بکن». 🔹حکیم دستور داد غلام را به دریا انداختند! غلام بیچاره چند بار در آب غوطه‌ خورد و دست و پا زد. وقتی کاملاً خیس شد و طعم غرق‌شدن را چشید، حکیم گفت او را از موهایش گرفتند و به کشتی بازگرداندند. 🔹غلام همین که پایش به کشتی رسید، رفت در گوشه‌ای ساکت و آرام نشست و دیگر هیچ نگفت! 🔹پادشاه تعجب کرد و از حکیم پرسید: «در این چه حکمتی بود که تا پیش از این آرام نمی‌گرفت و اکنون چنین ساکت شد؟» 🔹حکیم پاسخ داد: «اول، رنجِ غرق‌شدن را نچشیده بود و قدرِ سلامتِ کشتی را نمی‌دانست. قدرِ عافیت، کسی داند که به مصیبتی گرفتار آید.» #حکایت https://eitaa.com/phwsla #انجمن‌بوعلی‌سینا

هرگز در طول تاریخ بشر یک آدم معمولی به اندازۀ امروز ، برای تسکین روحش به شوخ طبعی احتیاج نداشته است. ذهن و روح او را درد و غمِ جنگها، تروریسم بین المللی، کینه و نفرت، بیماریهای مُهلک، و فقر محاصره کرده است. برای اینکه نگذارد مغزش از این‌همه فشار داغان بشود، باید گاهگاه دست به دامن خنده بشود ... #جودسون_کرنلیوس کتاب: جشن خنده https://eitaa.com/phwsla #انجمن‌بوعلی‌سینا

وقتی تحصیل کرده هستید که بتوانید تقریبا هر حرفی را بشنوید بدون آنکه عصبانی شوید یا اعتماد به نفستان را از دست بدهید! #رابرت_فراست https://eitaa.com/phwsla #انجمن‌بوعلی‌سینا

علل بدبینی فیلسوف بزرگ عصر روشنگری ( ژان ژاک روسو) نسبت به علم و هنر مدرن و ارائه نظریه بازگشت به طبیعت؛ در میان متفکران قرن هجدهم دو دیدگاه عام و البته متضاد نسبت به طبیعت وجود داشت. گروهی از متفکران که قریب به اتفاق شان به جنبش روشنگری تعلق داشتند و عقل و تجربه را مایهٔ خوشبختی و سعادت بشر می‌پنداشتند، طبیعت را وحدتی زمانی-مکانی و بی‌جان می‌دانستند که از قوانین جبری فیزیک نیوتونی تبعیت می‌کند. در مقابل روسو و بخشی از متفکران رومانتیک هم‌عصر واکنش شدیدی نسبت به چنین دیدگاهی دارند. روسو در رسالهٔ «گفتاری در باب علوم و هنرها» به سختی و با شدت به علوم جدید و هنرهای مدرن می‌تازد، چرا که دستاوردهای آن‌ها را از دو منظر عامل ایجاد نابرابری در میان ابنای بشر می‌داند ... یکی آنکه پیشرفت علوم طبیعی و رونق هنرهای زیبا، از طرفی نیازهای جدیدی به وجود می‌آورد که هر فرد برای به دست آوردن آن‌ها نیاز به رقابت و استثمار سایر انسان‌ها دارد. این نیازهای به زعم روسو «کاذب» موجب ایجاد طبقات اجتماعی و بندگی و بردگی بخشی از جامعهٔ انسانی می‌شود. دوم آنکه پیشرفت علوم و هنرها موجب نمایش تفاوت‌های میان انسان‌ها از حیث استعدادشان در زمینه‌های علمی و هنری می‌شود. آن‌ها که پایه‌گذار این علوم و هنرها هستند یا استعداد بیشتری در آن‌ها دارند بر دیگران چیره می‌شوند. در واقع به گمان روسو تقسیم کار که با پیشرفت علوم و صنعت اجتناب‌ناپذیر است یکی از مهم‌ترین عوامل ایجادکنندهٔ نابرابریست. روسو در مقابل هنرهای مدرن و علوم که آن‌ها را جلوه‌هایی از تمدن و منشأ مالکیت می‌داند، نظریهٔ بازگشت به طبیعت را مطرح می‌کند. بر طبق این نظریه، بشر به عنوان موجودی پاک و یگانه با طبیعت به دنیا آمده است، اما قوانین جامعه و اصول تمدن و در رأس آن‌ها مالکیت خصوصی موجب فساد بشر و دوری او از معصومیت اولیه‌اش شده است. از این جهت پیشنهاد روسو برای اصلاح جوامع بشری، نظریه‌ای واپسگراست که بازگشت به حالت اولیه را توصیه می‌کند. به قول آیزایا برلین در کتاب ریشه‌های رومانتیسم، روسو هم مانند تمام متفکران رمانتیک دچار پارانویا (بدبینی نسبت به جامعه، عصر خویش و متفکران معاصر) و نوستالژی (ناکجاآبادی که با بازگشت به آن بشر دوباره طعم سعادت را می‌چشد) است. هرچند بسیاری از متفکران معاصر عقاید رادیکال روسو و بینش او از ناملایمات تمدن مدرن آن‌هم در زمان اوج و شکوفایی آن را نشانهٔ نبوغ و تیزبینی او قلمداد می‌کنند و تاریخ اندیشهٔ بشری را از این جهت مدیون او می‌دانند. https://eitaa.com/phwsla #انجمن‌بوعلی‌سینا

. "وفادارماندن به زندگی فیلسوفان یک قاعده‌ی ساده و در عین حال عمیق دارند: «تعطیلی در آفرینش محال است.» یعنی زندگی، حتی وقتی فرو می‌ریزد، حتی وقتی زخمی است، حتی وقتی در #سوگ است، باز هم در حال #ساختن است. مسئله این نیست که آیا چیزی خلق می‌شود یا نه؛ مسئله این است که ما آگاهانه در این خلق شریک هستیم یا منفعلانه زیر #آوارش می‌مانیم!؟ در نگاه فلسفی، بودن یعنی «در حالِ شدن»؛ هیچ لحظه‌ای خنثی نیست، هیچ روزی صفر نیست؛ یا داریم چیزی می‌سازیم، یا داریم اجازه می‌دهیم چیزی بدون ما ساخته شود. تعطیلیِ کامل، فقط یک توهم است. در روزهایى که شرایط آرام است، خلق کردن آسان‌تر دیده می‌شود: کلاس‌ها برگزار می‌شود، پروژه‌ها جلو می‌روند، برنامه‌ها روشن‌اند، آینده قابل تصور است. اما در این زمانه: #ناامیدی‌جمعی، #سوگ، #جنگ، بی‌ثباتی #اقتصادی و ترسِ مزمن، اینجاست که این قاعده معنای واقعی‌اش را نشان می‌دهد. در چنین زمان‌هایی، خلق‌کردن دیگر به معنای «شاهکارساختن» نیست؛ گاهی خلق‌کردن یعنی: – صبح از تخت بیرون آمدن، وقتی هیچ انگیزه‌ای نداری؛ – ادامه‌دادنِ یک کار کوچک، وقتی افق مبهم است؛ – تربیت‌کردنِ یک کودک، وقتی خودت پر از ترسی؛ – نوشتن، تدریس، درمان، یاددادن، گوش‌دادن؛ – ساختن یک رابطه‌ی سالم، وسط دنیای ناسالم؛ – کاشتن یک بذر، وقتی معلوم نیست فردا چه می‌شود. اینها «کار‌های معمولی» نیستند؛ در این روز‌ها اینها شکل‌هایى از آفرینشگرى هستند. آلبر#کامو جایی می‌گوید: «در میانه زمستان، فهمیدم در درونم تابستانی شکست‌ناپذیر وجود دارد.»👌 این تابستان، همان نیروی آفرینش است، همان چیزی که حتی زیر برفِ اندوه و ترس، خاموش نمی‌شود. قاعده‌ی فیلسوف را می‌شود این‌طور کامل‌تر کرد: تعطیلى در آفرینش محال است؛ اما تعطیلى در مسئولیتِ آفرینش، ممکن و خطرناک است. یعنی ما می‌توانیم از خلق‌کردن شانه خالی کنیم، اما #زندگی همچنان خلق می‌کند! آن‌وقت، به‌جای معنا، پوچی می‌سازد؛ به‌جای پیوند، نفرت؛ به‌جای عشق، بی‌حسی. در روز‌های سوگ جمعی، خیلی‌ها می‌پرسند: «آیا الان وقت زندگی‌کردن است؟ وقت شادی است؟ وقت ساختن است؟» پاسخ فلسفی این است: "بله! دقیقاً همین الان وقت این چيزهاست؛ نه به معنای انکار درد، بلکه به معنای وفادارماندن به زندگی، در دلِ درد." خلق کردن، احترام گذاشتن به رنج است؛ یعنی اجازه نمی‌دهیم "رنج" آخرین کلمه داستان باشد. یک جمله مکمل برای این قاعده می‌تواند این باشد: "زندگی همیشه ادامه دارد؛ سؤال این است که با ما، یا بدون ما؟" و شاید عمیق‌ترش: "در تاریک‌ترین زمان‌ها، خلق‌کردن یک انتخاب نیست؛ یک مسئولیتِ انسانی است." وقتی #جهان آشفته است، کسی که هنوز کتاب می‌نویسد، کلاس برگزار می‌کند، کسب‌وکار سالم می‌سازد، فرزند پرورش می‌دهد، هنر می‌آفریند، گفت‌وگوی صادقانه راه می‌اندازد، دارد بی‌سر و صدا می‌گوید: «من تسلیم رنج و ناامیدی نمی‌شوم.» و این، ساده نیست؛ شجاعانه است. و این بزرگترین احترام به زندگى است. https://eitaa.com/phwsla #انجمن‌بوعلی‌سینا