هرچه آثار نویسندههای بیشتری را میخوانیم درکمان از وضعیت ذهنی مان بیشتر میشود.
تمام نویسندگان بزرگ را میتوان همچون کاشفان گوشههای جدید و تاکنون رازآلود مانده ی خویشتن گرامی داشت.
کاشفانی که به اندازه ی ماژلان و کوکها( کاشفان بزرگی که برای اولین بار برخی از مناطق زمین را کشف کردند ) استثنایی هستند. بعضی کاشفان قاره ها را کشف میکنند .
بعضی دیگر زندگی خود را صرف نقشه برداری از یک یا دو جزیره ی کوچک یا فقط یک دره رود، یک خلیج کوچک میکنند .
همگی آنها سزاوار ستایش اند، چرا که اگر نبودند در ناشناختههای دنیای درونمان سرگردان میشدیم .
ماتسوئو ماشو شاعر ژاپنی، احساس تنهایی ما را شرح میدهد، تولستوی جاه طلبیهایمان را برایمان روشن میسازد.
کافکا ما را از ترسمان از اقتدار هوشیار میکند ،
کامو ما را به خویشتن کرخت و بیگانهمان رهنمون میشود،
و تحت راهنمایی فیلیپ راث از آنچه بر سر جنسیت و امیال جنسی مان در سایه ی میرایی میآید آگاه میشویم .
هرچه آثار نویسنده های بیشتری را میخوانیم درکمان از وضعیت ذهنی مان بیشتر میشود.......
فرهنگ به چه کار میآید ؟
به روایت مدرسه دو باتن.
https://eitaa.com/phwsla
#انجمنبوعلیسینا
دلم میخواهد
روی تمام دیوارهای شهر،
رنگِ شادی بپاشم.
رنگهایی روشن و چشمنواز که حالِ
خیابانها و دلِ رهگذران را تازه کند.
دلم میخواهد همهجا پر شود
از طنینِ آرامِ موسیقی، از لبخند،
از سبکیِ نفس کشیدن در هوایی که
بوی امید میدهد.
لبهای ما برای لبخند آفریده بودند،
برای گفتنِ واژههای عاشقانه،
برای بوسیدن و بوسیده شدن؛
نه برای پنهان کردنِ اندوههای بیپایان،
نه برای فرو بردنِ بغضهایی که سالها
در سکوت ماندهاند.
چقدر ما و شادی به هم شبیه بودیم…
و چه اندوهناک که این روزها،
میانِ ما و شادی،
سکوتی بلند نشسته است......
#نرگس_صرافیان_طوفان
https://eitaa.com/phwsla
#انجمنبوعلیسینا
در «مرگ یزدگرد»، ساختهی شکوهمند بهرام بیضایی، آنچه بر فراز آگاهی مخاطب جولان میدهد، نه پیکر آخرین شاه ساسانیِ بر زمین افتاده، که روح زخمخوردهی ایرانی است که در قابِ محاکمهای بیپایان، خود را بازجویی میکند. این فیلم نه روایت فرار شاه، و نه گزارش مرگ اوست؛ بلکه بیانیهای است دربارهی کشورِ فروپاشیدهای که هنوز نمیداند مقصر را در بیرون بجوید یا در آینه! یزدگرد در این اثر، فرد نیست، سایهی تاریخی یک ایرانِ ازهمگسیخته است. ملتی رنجور که در آستانهی تغییر، میان روایتهای متناقض آسیابان، زن و دختر، میکوشد حقیقت را از دلِ فروریختگی ساختارها بیرون بکشد.
بیضایی با چیدمانی شبیه «یک جلسهی بازپرسی بزرگ تاریخی» نشان میدهد که مرگ شاه، پایان یک دوره نیست، آغازِ پرسشی است که هنوز پس از قرنها بیجواب مانده. پرسشی پیرامون هویت، شکست و زخمِ دیرپای سرزمین عزیزمان، ایران.
#مرگ_یزدگرد
#بهرام_بیضایی
https://eitaa.com/phwsla
#انجمنبوعلیسینا
نیچه معتقد است مسئولیت آدمی را بزرگ میکند و روحهای بزرگ مسئولیت بیشتری میپذیرند. متفکر خود را نسبت به جامعه، تمدن، و حتی بشریت، مسئول میداند و همین مسئولیتپذیری است که روح و هستی وی را عمق و وسعت میبخشد، نامتفکرانی که حیات خود را محدود در حصارهای تنگ و تاریک زندگی فردی و شخصی خویش نگاه داشتهاند، روحشان به همان اندازه کوچک و حقیر باقی میماند. در مقابل، متفکران از روابط فردی و حتی قومی و مدینهای گسسته، خود را به نوعیت پیوند میدهند و در نوعیت آدمی است که هویت خویشتن راستین خویش را جستوجو میکنند.
https://eitaa.com/phwsla
#انجمنبوعلیسینا
اگر بتها را واژگون کرده باشی کاری نکردهای، وقتی واقعاْ شهامت خواهی داشت که خوی بتپرستی را در درون خویش از میان برداری
نیچه
https://eitaa.com/phwsla
#انجمنبوعلیسینا
سفرکنم ز ورا تا بماورای خودم
زابتدای خودم تا بانتهای خودم
بجستجوی خودم میروم که تاجویم
جهان گمشده خود بمنتهای خودم
اگرنهایت مارا نهایتی نبود
ب بی نهایت خود حد مدعای خودم
چه حاجتم بسفر من که در جهان سکون
سفرکنم بجهان جهان نمای خودم
گذرکنم گر ازاین صورت و ازاین من و ما
رسم زخود بخدایی بآن خدای خودم
خدای من چه جهانی دراندرون دارم
وبی خبر زخودم وای وای وای خودم
اگر که پی ببرم لحظه ای بخود ب خود ب یقین
تمام عمرچو حشمت کنم ثنای خودم
حشمت مصیبی
https://eitaa.com/phwsla
#انجمنبوعلیسینا
📗#معرفی_کتاب📗
گلستان کتابی است نوشتهٔ شاعر و نویسندهٔ معروف ایرانی سعدی شیرازی که در یک دیباچه و هشت باب به نثر مُسَّجَع (آهنگین) نوشته شده است. گلستان یکی از تاثیرگذارترین کتابهای منثور در ادبیات فارسی به شمار میرود که غالب نوشتههای آن کوتاه و به شیوهٔ داستانها و نصایح اخلاقی است.
گلستان مجموعهای از حکایتهای مستقل و حاوی اندرزها و جملههای قصار است. اما هنر داستانگویی و ایجاز نگارنده، مانع از آن میشود که وجه تعلیمی آن باعث ملالت خواننده شود.
فصل های این کتاب عبارتند از :
دیباچه
* باب اول – در سیرت پادشاهان
* باب دوّم – در اخلاق درویشان
* باب سوّم – در فضیلت قناعت
* باب چهارم – در فواید خاموشی
* باب پنجم – در عشق و جوانی
* باب ششم – در ضعف و پیری
* باب هفتم – در تأثیر تربیت
* باب هشتم – در آداب صحبت
https://eitaa.com/phwsla
#انجمنبوعلیسینا
روزمرگی گیرهی کوچکیست که به زندگیمان میزنیم تا باد، زندگیمان را از روی بند نیندازد. روزمرگی ملالآور نیست، اتفاقاً باعث لذت است. فقط باید بدانی چقدر گیره بزنی که هم باد در زندگیات بپیچد و هم از روی بند نیُفتی.»
علی فقیهی
https://eitaa.com/phwsla
#انجمنبوعلیسینا
در کنار ساحل قدم میزدم و میخواستم
به جایی دیگر بروم که درخشش چیزی
از فاصله دور توجهم را به خود جلب کرد.
جلوتر رفتم تا به شی درخشان رسیدم.
نگاه کردم دیدم یه قوطی نوشابه است،
با خودم فکر کردم در زندگی چند بار چیزهای بیارزش من را فریب داده
و من را از مسیر اصلی خودم غافل کرده است
و وقتی به آن رسیدم دیدم
که چقدر بیهوده بوده است.
ولی آیا اگر به سمت آن شی بیارزش نمیرفتم واقعا میفهمیدم که بیارزش است یا سالها حسرت آن را میخوردم...؟
#پائولو_کوئلیو
https://eitaa.com/phwsla
#انجمنبوعلیسینا