اینشتین و جویندگان حقیقت برگردیم به 82 سال قبل، یعنی 6 سال پس از درگذشت ادموند هرسول ... در آن سال آلبرت اینشتین طی مکاتبات و نامه هایش با رابرت تورنتون (فیزیکدان و استاد برجسته دانشگاه) به برخی از مردم و دانشمندانی اشاره میکند که ذهنشان با فلسفه بیگانه است و یا از پیشینه تاریخی علم آگاهی ندارند و یا دچار تعصبات هستند وی تاکید میکند مردم و حتی دانشمندان هم در دوران تربیت و آموزش اگر به تعصبات نسلی مبتلا شوند رنج خواهند برد و این افراد را به کسانی تشبیه کرد که شاید هزاران درخت را دیده باشند اما درکی از جنگل ندارند. وی در بخشی از نامه، فعالان دنیای علم و دانش را به دو گروه تقسیم میکند یک دسته کسانی که صرفا صنعتگر، متخصص یا تکنسین هستند و دسته دیگر کسانی که بینش فلسفی به مسائل جهان دارند و بواسطه آن میتوانند به استقلال فکری برسند، اینشتین از گروه دوم با عنوان "جویندگان واقعی حقیقت" نام برد ... ____ ✉️ ماجرای نامه چه بود؟ در سال 1944 رابرت تورنتون (استاد فیزیک) قصد ارائه طرحی جدبد داشت که در آن به دانشجویان فیزیک، دروس فلسفه، روش شناسی و تاریخ علم هم آموزش داده شود و برای اجرای این طرح بحث برانگیز به آلبرت اینشتین نامه نوشت و از او درباره درست بودن یا نبودن این کار مشورت و نظر خواست، اینیشتین هم جواب او را داد و ضمن موافقت با این طرح، توصیه هایی هم نوشت که اینجا بخشهایی از آن را مرور کردیم که به نوعی در ارتباط با دیدگاه ادموند هوسرل بود. https://eitaa.com/phwsla #انجمن‌بوعلی‌سینا

✒️علامت مساوی ( = ) در سال 1557 توسط ریاضیدان اهل ولز Robert Recorde اختراع شد. چون از بارها و بارها نوشتن جمله " برابر است با" خسته شده بود.🖋 https://eitaa.com/phwsla #انجمن‌بوعلی‌سینا

#سهروردی شناسی #دکترسیدمحمددیباجی داستان #کیخسرو در #شاهنامه را می‌توان یکی از عمیق‌ترین روایت‌های رمزی و حکمی این اثر دانست. شخصیت کیخسرو صرفاً یک قهرمان تاریخی یا اسطوره‌ای نیست، بلکه نماد «انسان کامل» و «شاهِ حکیم» در سنت ایرانی است. مهم‌ترین رمزهای داستان کیخسرو عبارت‌اند از: #فرّه #ایزدی (Xvarnah): کیخسرو از آغاز حامل فرّه ایزدی است. این فرّه نشانه #مشروعیت #سیاسی نیست، بلکه #نور #الهی و حکمت قدسی است که او را از دیگر پادشاهان متمایز می‌کند. جام کیخسرو: جام نماد آگاهی شهودی است؛ یعنی توانایی دیدن حقیقتِ عالم، نه صرفاً مشاهده با چشم ظاهر. در تأویل عرفانی، این جام همان قلبِ صیقل‌یافته انسان کامل است. خون‌خواهی سیاوش تنها انتقام شخصی نیست، بلکه نماد غلبه عدالت بر ظلم و بازگرداندن نظم قدسی به جهان است افراسیاب را می‌توان نماد نفس سرکش، جهل یا نیروهای آشوب دانست. غلبه کیخسرو بر او، پیروزی نور بر تاریکی و حکمت بر نادانی است. شاید عمیق‌ترین رمز داستان این باشد که کیخسرو، پس از رسیدن به اوج قدرت، سلطنت را رها می‌کند. این نشان می‌دهد که مقصد نهایی انسان، قدرت دنیوی نیست، بلکه کمال معنوی است. پایان زندگی کیخسرو، که به جای مرگ عادی با ناپدید شدن همراه است، یادآور عروج معنوی است به عالم نور و از این جهت با شخصیت‌هایی چون خضر و برخی #اولیای #الهی قابل مقایسه است. سهروردی، کیخسرو را حلقه اتصال میان #حماسه #ایرانی، حکمت خسروانی و عرفان اشراقی می‌داند؛ شخصیتی که در شاهنامه با زبان حماسه و در آثار سهروردی با زبان فلسفه و عرفان بازآفرینی می‌شود https://eitaa.com/phwsla #انجمن‌بوعلی‌سینا

#آموزش 🔺 باور کردنش سخت است؛ اما این‌ها دانش‌آموزان دوره اول دبیرستان هستند. این صحنه، زنگ خطری برای نظام آموزش است؛ نتیجه سال‌ها افت کیفیت آموزشی، تعطیلی‌های مکرر مدارس و آزمون‌هایی که گاهی جدی گرفته نشده است. https://eitaa.com/phwsla #انجمن‌بوعلی‌سینا

#فلسفه 🔎مسئلهٔ شر ✒️وقتی خدايى وجود دارد چرا جنايتكاران را در قدرت نگه می‌دارد و قربانيان را‌ به سكوت وا‌ می‌دارد . آیا اين خدا همدست جنايتكاران است يا نسبت به قربانيان بى تفاوت است ؟🖋 ماركى دوساد 🔑وقتی انسان رنج می‌کشد، قدیمی‌ترین پرسش تاریخ دوباره متولد می‌شود : اگر خدایی هست، چرا جنایتکاران گاهی بر تخت قدرت می‌نشینند و قربانیان در سکوت فراموش می‌شوند❓ ✅شاید مسئله این نباشد که خدا همدست ستمگران است یا نسبت به قربانیان بی‌اعتنا ؛ بلکه این باشد که جهان، میدان انتخاب انسان است. در چنین جهانی، خیر تنها زمانی معنا پیدا می‌کند که شر نیز امکان ظهور داشته باشد. قدرت می‌تواند به ظلم تبدیل شود و سکوت می‌تواند از ترس، ناامیدی یا بی‌پناهی زاده شود. ⚡️ اما هیچ حقیقتی با دوام بر دروغ بنا نشده است. تاریخ بارها نشان داده که قدرت، همیشگی نیست و سکوت نیز سرنوشت ابدی انسان نیست. جنایتکاران شاید بتوانند زمان را بخرند، اما حقیقت را نه. ✅ شاید خدا را نباید در قدرتِ ظالمان جست‌وجو کرد؛ بلکه باید او را در وجدان‌هایی دید که تسلیم نمی‌شوند، در دست‌هایی که به یاری قربانیان دراز می‌شوند و در حقیقتی که دیر یا زود، خود را آشکار می‌کند. 📌پرسش از خدا، در نهایت، پرسشی درباره انسان نیز هست: وقتی شر رخ می‌دهد، ما در کدام سوی تاریخ ایستاده‌ایم؟ https://eitaa.com/phwsla #انجمن‌بوعلی‌سینا

فلسفه نوعی روش درمانی است و فیلسوف کسی است که بیماری‌های درک انسان را تشخیص داده، آن‌ها را کالبدشکافی و تشریح می‌کند. لودویگ #ویتگنشتاین https://eitaa.com/phwsla #انجمن‌بوعلی‌سینا

▪️به محض آنکه ذهن بشر موفق شد مفهوم گناه را خلق کند، انسان به پنهان‌کاری روانی یا به زبان روانکاوانه سرکوب متوسل شد. کارل گوستاو #یونگ https://eitaa.com/phwsla #انجمن‌بوعلی‌سینا

⚫ اگر دین، آلتِ دست یک حکومتِ ارتجاعی باشد، فساد به منتهی درجه ی خود رسیده است. زیرا در چنین موقعیتی، دین به جای آنکه آلامِ بشریت را از راه ایمان و احسان و نیکی و امید، تسکین دهد، ابزارِ دستِ روحانیانی می شود که علم را به خود انحصار می دهند! در این صورت دین، ابزاری در دستِ سیاست و وسیله ای برای توجیهِ شکنجه های سیاسی خواهد شد. ایمانوئل #کانت https://eitaa.com/phwsla #انجمن‌بوعلی‌سینا

🔎چرا برخی از روانشناسان و منتقدان سینما ، فیلم پرسونا را یک شاهکار می دانند؟ ✅اینگمار برگمان در فیلم پرسونا، سینما را به ابزاری برای کاوش عمیق روان انسان تبدیل می‌کند. این فیلم با تمرکز بر رابطه میان الیزابت و آلما، به بحران هویت، نقاب‌های اجتماعی و مرز میان «خود واقعی» و تصویری که انسان از خود به دیگران ارائه می‌دهد، می‌پردازد. برگمان با بهره‌گیری از سکوت، نماهای نزدیک چهره و ساختار روایی پیچیده، درونی‌ترین اضطراب‌ها و تنهایی انسان را به تصویر می‌کشد. این فیلم با الهام از مفهوم پرسونا در روان‌شناسی یونگ، نشان می‌دهد که انسان گاهی میان نقش اجتماعی و هویت حقیقی خود گرفتار می‌شود. به همین دلیل، پرسونا یکی از مهم‌ترین آثار تاریخ سینماست؛ فیلمی فلسفی درباره هویت، تنهایی و جست‌وجوی انسان برای شناخت خود. https://eitaa.com/phwsla #انجمن‌بوعلی‌سینا

🚀 نرم‌افزار علی‌سینا؛(Alicenna) بازار آنلاین خرید و فروش و ثبت آگهی اگر به دنبال یک پلتفرم حرفه‌ای برای توسعه بین المللی کسب‌وکار خود هستید، علی‌سینا همه امکانات موردنیاز را در اختیار شما قرار می‌دهد: ✅ ثبت و مدیریت آگهی‌ها ✅ فروشگاه آنلاین اختصاصی صادرات و واردات دیجیتال ✅ اپلیکیشن اندروید ✅ درگاه پرداخت بین‌المللی ✅ مناسب برای فروشندگان، کسب‌وکارها و ارائه‌دهندگان خدمات بین المللی مالی ✅مجهز به دو زبان انگلیسی و فارسی 🌐 سایت آگهی‌ها: alicenna.com 🛍️ فروشگاه: shop.alicenna.com 📱 دانلود اپلیکیشن اندروید: کافه‌بازار - علی‌سینا همین امروز کسب‌وکار خود را به دنیای دیجیتال متصل کنید و محصولات و خدماتتان را به مشتریان بیشتری معرفی کنید.

کیارستمی، نقاشی پساامپرسیونیست بابک مینا «بر زردیِ برشته‌ی گندمزاری ...» کیارستمی شاید این تصویر از شعر شاملو (هنوز در فکر آن کلاغم) را در ذهن داشته است، و قطعا ون گوگ را. زیبایی‌شناسی کیارستمی به شکل عجیبی هم بسیار ایرانی است و هم بسیار نزدیک به میراث تصویری فرانسه، امپرسیونیسم و پساامپرسیونیسم را در قاب‌های او می‌توانیم ببینیم. کسانی مثل سزان، ون گوگ، پل سروزیه. اما خودش صراحتاً به الهام گرفتن از ون گوگ اشاره کرده است و همین کافی است، شهود هنری‌اش او را درست در ادامه میراث پساامپرسیونیسم قرار داده است و این چیزی است که در فرانسه خیلی سریع درک می‌شود. بی‌جهت نیست این همه در این کشور ستوده شد. اولین باری که «زیر درختان زیتون» را دیدم با خودم گفتم این فیلم یک نام بیشتر ندارد «امپرسیون: گیلان» حقیقتاً اگر کلود مونه ایرانی بود و فیلم‌ساز چنین فیلمی می‌ساخت. ایران و فرانسه با هم بسیار متفاوت‌اند، با دو میراث تصویری بسیار متفاوت از هم، با این همه بسیار جالب است که کیارستمی تا این حد به شهود زیبایی‌شناسانه امپرسیونیست‌ها و پساامپرسیونیست‌ها نزدیک شده همزمان با اینکه کاملاً ایرانی است و ذره‌ای تقلید مضحک در آن نیست. شاید برعکس هم بتوانیم بگوییم: امپرسیونیست‌ها با شکستن «سنت بزرگ» از رافائل تا ژاک لویی داوید و انگر و نقاشی «سالن‌ها» توانستند به هنر شرقی نزدیک شوند. بعضی‌هاشان ستایشگران نقاشی ژاپنی و چینی بودند. بگذریم. من کمتر به محتوای فیلم‌های کیارستمی فکر می‌کنم، فقط دوست دارم بشینم «تابلوهای» فیلم‌هایش را ببینیم، کیارستمی هم مثل بسیاری از فیلم‌سازان بزرگ، خصوصاً بزرگان شمال اروپا یا تارکوفسکی با سینما نقاشی می‌کرد. شاید تنها استثناء «کلوزآپ» است. فیلمی که کمتر نقاشی است و خود رویداد و شخصیتی که روایت می‌کند بسیار جذاب است. زیبایی‌شناسی کیارستمی از چشم فیلسوفان فرانسوی که معمولاً «دیداری‌»اند و سنتی طولانی از تأمل فلسفی بر نقاشی دارند دور نمانده است. ژاک لوک نانسی می‌گوید سینمای کیارستمی، سینمای ظهور جهان است. فیلم‌های او بیش از آنکه داستان تعریف کنند، اجازه می‌دهند جهان، انسان‌ها، راه‌ها، درختان، سکوت و زمان خود را نشان دهند. تصویر در سینمای او چیزی را «بازنمایی» نمی‌کند، بلکه حضوری را آشکار می‌سازد. فکر می‌کنم اگر مرلوپونتی زنده بود حتما چیزی درباره سینمای کیارستمی می‌نوشت. می‌نوشت سینمای کیارستمی می‌کوشد آگاهی را از چهارچوب عقلانی و ساختار مفهومی نجات دهد و تصویر و جهان را در نخستین تجلی پیشامفهومی‌اش به چنگ آورد... https://eitaa.com/phwsla #انجمن‌بوعلی‌سینا

🔎ابزوردیسم انسان در جست‌وجوی معنا در جهانی خاموش ✅ابزوردیسم (پوچ‌گرایی یا معناباختگی) یک مکتب فلسفی است. این مکتب می‌گوید زندگی انسان بی‌معنا است و جستجوی ما برای یافتن هدف، نتیجه‌ای ندارد. در واقع، این تضاد بین «نیاز ما به معنا» و «سکوت جهان» همان پوچ (Absurd) است. ریشه‌ها و فلسفه این دیدگاه با آلبر کامو، فیلسوف فرانسوی، شناخته می‌شود. او می‌گوید ما مثل سیزیف هستیم. در افسانه‌ها، سیزیف محکوم است تا ابد تخته‌سنگی را به بالای کوه ببرد و غلتیدن آن به پایین را تماشا کند. زندگی ما نیز شبیه کار او است. ما هر روز تلاش می‌کنیم، بدون اینکه نتیجه نهایی مهمی داشته باشد. پاسخ ابزوردیسم برخلاف نیهیلیسم (هیچ‌انگاری) که تسلیم ناامیدی می‌شود، ابزوردیسم می‌گوید: باید با این پوچی روبرو شد و زندگی کرد. کامو پیشنهاد می‌کند با وجود بی‌معنایی، شورش کنیم و از تک‌تک لحظات زندگی لذت ببریم. ما باید آزادی خود را بپذیریم و خودمان بدون توجه به هدف نهایی، به زندگی ارزش دهیم. ابزورد در هنر و ادبیات در تئاتر و ادبیات، ابزوردیسم به شکل داستان‌های نامفهوم و غیرمنطقی نشان داده می‌شود. شخصیت‌ها کارهای عجیب می‌کنند و گفت‌وگوهای آن‌ها پوچ به نظر می‌رسد. هدف این است که بی‌معنایی و تنهایی انسان در دنیای مدرن را به تصویر بکشند. معروف‌ترین نمونه در ادبیات، نمایشنامه «در انتظار گودو» اثر ساموئل بکت است. دو شخصیت اصلی داستان، کنار جاده‌ای منتظر شخصی به نام گودو هستند که هرگز نمی‌آید. انسان از آغاز زندگی همیشه به دنبال معنا، نظم و پاسخ بوده است. ما می‌خواهیم بدانیم چرا وجود داریم، هدف زندگی چیست و آیا پشت اتفاقات جهان دلیل و معنایی پنهان شده است یا نه. ابزوردیسم می‌گوید مشکل از جایی آغاز می‌شود که انسان با تمام وجود به دنبال معنا می‌گردد، در حالی که جهان لزوماً پاسخ‌های روشن و قطعی در اختیار او قرار نمی‌دهد. از برخورد این دو؛ یعنی نیاز عمیق انسان به معنا و سکوت جهان در برابر این پرسش‌ها، چیزی شکل می‌گیرد که آن را «امر ابزورد» می‌نامند. اما ابزوردیسم به معنی ناامیدی یا بی‌ارزش دانستن زندگی نیست. این دیدگاه نمی‌گوید چون ممکن است معنای قطعی و از پیش تعیین‌شده‌ای برای زندگی وجود نداشته باشد، پس باید دست از تلاش کشید. برعکس، ابزوردیسم انسان را دعوت می‌کند که این واقعیت را بپذیرد و با وجود آن، به زندگی ادامه دهد؛ انتخاب کند، مسئولیت تصمیم‌هایش را بپذیرد و خودش برای زندگی‌اش معنا خلق کند. تفاوت مهمی میان ابزوردیسم و نیهیلیسم وجود دارد. نیهیلیسم معتقد است اگر معنای مطلقی در جهان وجود ندارد، پس هیچ چیز ارزش واقعی ندارد. اما ابزوردیسم نگاه متفاوتی دارد؛ می‌گوید شاید جهان یک پاسخ نهایی و قطعی برای همه پرسش‌های انسان نداشته باشد، اما این موضوع مانع از آن نمی‌شود که انسان برای زندگی خود ارزش، هدف و معنا بسازد. یکی از مهم‌ترین چهره‌های این فلسفه، آلبر کامو بود. او باور داشت انسان نباید از پوچی فرار کند یا خود را فریب دهد، بلکه باید با آگاهی آن را بپذیرد و با شجاعت به زندگی ادامه دهد. کامو در کتاب «افسانه سیزیف» از داستان سیزیف استفاده می‌کند؛ انسانی که محکوم است سنگی را به بالای کوه ببرد و هر بار سنگ دوباره پایین می‌غلتد. از نگاه کامو، ارزش زندگی در رسیدن به یک پایان قطعی نیست، بلکه در تلاش، انتخاب و شیوه مواجهه انسان با مسیر زندگی است. به همین دلیل جمله معروف او شکل گرفت: «باید سیزیف را خوشبخت تصور کرد.» در نهایت، ابزوردیسم نمی‌گوید «زندگی بی‌ارزش است»، بلکه می‌گوید اگر جهان همیشه پاسخ‌های آماده و قطعی به ما نمی‌دهد، باز هم می‌توانیم زندگی کنیم، عشق بورزیم، خلق کنیم، تجربه کنیم و انتخاب کنیم. ابزوردیسم دعوت به تسلیم شدن نیست؛ دعوتی است برای اینکه انسان با شناخت محدودیت‌های جهان، آگاهانه‌تر، آزادانه‌تر و مسئولانه‌تر زندگی کند. https://eitaa.com/phwsla #انجمن‌بوعلی‌سینا