در محضر بوعلی‌سینا ویژگی‌های فصول سال: در فصل پاییز باید از میوه‌های موسمی تا حد امکان دوری جست و زیاد نخورد و با آب ولرم آبتنی کرد. وقتی شب و روز برابر می‌شوند باید به بیرون راندن مواد زائدِ تن پرداخت تا در زمستان گرد هم نیایند. مناسب است که در پاییز خلط‌ها در آرامش باشند و به فکر چارۀ خلط‌ها نباشند و آنها را برنینگیزند. قی کردن در پاییز را مطلوب ندانسته‌اند زیرا این عمل، تب به دنبال دارد. بدان که باران پاییزی آدمی را در برابر زیان‌های این فصل بیمه می‌کند. کتاب اول قانون؛ ترجمه مرحوم هژار، ص۴۲۲

🎼 گریه سایه و ساز شهریار؛ روایت یک آشتی به بهانه ۲۷ شهریور، سالروز درگذشت استاد محمدحسین شهریار هوشنگ ابتهاج «سایه» در پیر پرنیان‌اندیش خاطره‌ای از دوستی عمیق و پر فراز و نشیبش با شهریار روایت می‌کند؛ خاطره‌ای که از یک رنجش تلخ آغاز می‌شود و به ساز و آواز و اشک می‌رسد. روزی سایه مثل همیشه به خانه شهریار می‌رود. اما شهریار، برخلاف همیشه، سرد و خشمگین است و ناگهان می‌پرسد: «تو چرا هر روز می‌آیی اینجا؟» حرف‌ها ادامه پیدا می‌کند و سایه، که خانه شهریار را برای خود «پناهگاه» می‌دانسته، خاموش می‌ماند و زار می‌گرید. شهریار که گریه او را می‌بیند، ناگهان از جایش بلند می‌شود، زانوهای سایه را در آغوش می‌گیرد و با لرزش و گریه می‌گوید: «منو ببخش؛ تو که می‌دونی من دیوانه‌ام.» اما دل سایه هنوز شکسته بود. شهریار وقتی می‌بیند نمی‌تواند آرامش کند، به جای ادامه سخن، سه‌تارش را برمی‌دارد و شور می‌نوازد. سایه هم با گلویی گرفته غزل سعدی را آغاز می‌کند: «بگذار تا بگریم چون ابر در بهاران...» از آنجا دیگر موسیقی سخن می‌گوید. سایه بعدها می‌گفت رابطه‌اش با موسیقی چنان بود که در آن لحظه «شعر و همه چیز در برابر موسیقی» از چشمش می‌افتاد. شهریار ساز می‌زد، سایه می‌خواند و هر دو گریه می‌کردند. سایه آن شب ساعت‌ها در خیابان‌های تبریز راه رفت و تصمیم گرفت دیگر نزد شهریار نرود. اما فردای آن روز پیغام شهریار رسید: اگر سایه‌جان نیاید، خودم می‌آیم در کوچه می‌نشینم. سایه بازگشت. شهریار سر به زیر انداخت و با شرمندگی گفت: «یه شعر عرض کردم...» و وقتی سایه دوباره گفت «بخون شهریارجان»، هر دو فهمیدند که کدورت تمام شده است. سایه می‌گوید شعر «اشک مریم» شهریار یادگار همان ماجراست؛ روایتی از دو شاعر که گاهی کلمات میانشان دیوار می‌ساخت و موسیقی دوباره آن دیوار را فرو می‌ریخت. 📚 برگرفته از «پیر پرنیان‌اندیش؛ در صحبت سایه» https://eitaa.com/phwsla #انجمن‌بوعلی‌سینا

  ▪️مکتبی که برای ما گشوده‌اند این است که تا کمر خم نکنیم، تا روسپی‌وار زندگی نکنیم، نخواهیم توانست خوشبخت و مرفّه و کامروا باشیم. بیایید تا درسِ این مکتب را تحقیر کنیم و این خوشبختی و رفاه و کامروایی را نفرت‌انگیز بشماریم، بیایید تا اعتقاد بیاوریم که لذّت‌هایی هست بسی بزرگتر و پاینده‌تر و والاتر از لذّت‌های مورد پسندِ فرومایگان، و آن لذّتِ اندیشه بهک حالِ محرومان و از یاد رفتگان است، لذّتِ دفاع از «حقیقت» و «عدالت». بکوشیم تا زانُوانمان نلرزد، سرِ خود را بلند نگاه داریم، در دورانهای دشوارِ زندگی است که نموده می‌شود مرد کیست و نامَرد، کی. 📕ایران را از یاد نبریم ✍ دکتر محمّد‌علی اسلامی‌ نُدوشن https://eitaa.com/phwsla #انجمن‌بوعلی‌سینا

علم نوین نورواستتیک چیست؟ چرا مغز ما به هنر و شعر نیاز دارد؟ در نگاه مدرن هنر اغلب حوزه لوکس و حاشیه پنداشته می شود اما علم نوین نورواستتیک که به عنوان یک دانش میان رشته ای در حوزه علوم اعصاب و روانشناسی به بررسی واکنش مغز و سیستم عصبی در مواجهه با آثار هنری می پردازد ثابت می کند که رویارویی با هنر، تلاشی نمایشی نیست، بلکه بازسازی بنیادین مدارهای عصبی در سخت افزار زیستی ماست. 🔻 خروج از فرسایشِ محاسبه با فعال‌سازی شبکه‌ی پیش‌فرض (DMN): در مغز انسان شبکه‌ای به نام DMN (شبکه‌ی حالت پیش‌فرض) وجود دارد؛ زمانی که ما درگیر کارهای بیرونی و حل مسائل روزمره هستیم، این شبکه خاموش و سرکوب می‌شود. اما مطالعات دانش نوین نورواستتیک ثابت کرده‌اند وقتی با آثار هنریِ اثرگذار مواجه می‌شویم، این شبکه—به‌ویژه در قشر پیش‌پیشانیِ داخلی (mPFC)—به شکل معجزه‌آسایی فعال می‌شود. این پدیده نشان می‌دهد که هنر مغز را از چرخه فرسایشیِ محاسبه خارج کرده و به درونی‌ترین لایه‌های «خود» (Self) و تفکر خودارجاعی دسترسی پیدا می‌کند. 🔻پاداشِ بیولوژیک و ترشح دوپامین: تجربه‌ی یک اوج هنری، سیستم پاداش مغز را تحریک کرده و ترشح دوپامین (نوروترانسمیتر کلیدی در تنظیم انگیزه، پیش‌بینی پاداش و هدایت رفتارهای هدف‌گرا در مغز) و مسکن‌های طبیعیِ درون‌زاد را به همراه دارد. این دقیقاً همان حسِ رهایی و تعالی پس از مواجهه با یک اثر هنری ناب است (مثلاً یک شعر)؛ گویی تنِ خسته از هیاهوی جهان، پناهگاهی امن یافته است. https://eitaa.com/phwsla #انجمن‌بوعلی‌سینا

📚 ابوریحان بیرونی؛ پیشگام اندیشه‌های تطبیقی ✍️ مهدی محقق چه چیزی ابوریحان بیرونی را، در کنار گستره حیرت‌انگیز دانشش، از بسیاری از عالمان زمانه‌اش متمایز می‌کند؟ مهدی محقق پاسخ را در روش شناخت «دیگری» می‌بیند. بیرونی هنگامی که به سراغ هند و باورهای هندوان رفت، به گزارش‌های دست‌دوم اکتفا نکرد. زبان آنان را آموخت، نزد عالمان هندی نشست و کوشید پیش از داوری، جهان فکری‌شان را از درون بفهمد. ثمره این کوشش، کتاب مشهور «تحقیق ماللهند» بود؛ اثری درباره دین، فلسفه، فرهنگ، دانش و آداب هند که در آن بیرونی بارها اندیشه‌های هندی را با آرای یونانی و سنت‌های دیگر مقایسه می‌کند. محقق از همین ویژگی نتیجه می‌گیرد که بیرونی را می‌توان از پیشگامان بزرگ اندیشه و مطالعات تطبیقی دانست؛ پژوهشگری که هزار سال پیش فهمیده بود برای شناخت یک فرهنگ، باید زبانش را آموخت، منابع خودش را خواند و آن را صرفاً با معیارهای بیرونی داوری نکرد. بیرونی حتی درباره جایگاه خود در برابر استادان هندی، تعبیری فروتنانه دارد: «التلمیذ المتأدب»؛ شاگردی مؤدب که برای آموختن نزد استاد می‌نشیند. این شاید یکی از ماندگارترین درس‌های روش‌شناختی او باشد: پیش از مقایسه، باید فهمید؛ و پیش از داوری، باید آموخت. 📖 «تحقیق ماللهند» یکی از مهم‌ترین آثار تاریخ هندشناسی و مطالعه تطبیقی فرهنگ‌هاست. #ابوریحان_بیرونی #مهدی_محقق #تحقیق_ماللهند #هندشناسی #فلسفه #تاریخ_علم https://eitaa.com/phwsla #انجمن‌بوعلی‌سینا

خاطره پوریا سپتا در سن ۱۵ سالگی از "مهدی اخوان ثالث" مربوط به سال ۱۳۶۸: امروز عمو اخوان خانه ی ما بود.  ضمن حرفهایی که از این در و آن در می زد  گفت،  و در واقع خطاب به من گفت: "ببین عمو جان، من در آن اوایل که به تهران آمدم و در ورامین مشغول کار شدم حال روحی ام خیلی بد بود اما تنها دلخوشی ام به همان چندتا شعری بود که می گفتم. شعر به من حال و هوای دیگری می داد،  حتی باعث می شد که من از وضع خودم متاسف نباشم و به وضع دیگران حسرت نخورم. شعر به من غرور می داد. عمو جان،  تو الحمدلله خوب درس می خوانی و شاید مثل همه که میخواهند دکتر و مهندس بشوند، دکتر و مهندس بشوی، اما پزشکی یک شغل است مثل مشاغل دیگر. گیرم وضع مادی و مقام اجتماعی یک دکتر بالاست، ولی در نظر من یک پزشک با یک کفاش فرقی ندارد. آدم اگر بی درد باشد، اگر اهل معنا نباشد، اگر فقط به مسائل مادی بیندیشد به مفت نمی ارزد. البته لازم نیست همه شاعر یا نویسنده باشند یا بشوند. همین که آدم به فرهنگ و ادب کشورش علاقه داشته باشد و از کتاب بیگانه نباشد می شود آدم. اگر کسی به یکی از رشته های هنر، مثلا به شعر،  به داستان، به نقاشی یا موسیقی علاقه و توجه داشته باشد زندگی اش هدف و معنا پیدا می کند، دلش گرم می شود، از زندگی حیوانی یا گیاهی جدا می شود و می شود آدم ... ✏️ آنچه خواندید از کتاب "دفترهای زمانه" (بدرودی با مهدی اخوان ثالث و دیدار و شناخت م. امید) گردآوری و تدوین سیروس طاهباز، سال ۱۳۷۰ است. https://eitaa.com/phwsla #انجمن‌بوعلی‌سینا

〽️فکرشو مي كرديد كانديدای سناتوری امريكا تو رقابتهاي انتخاباتيشون از امام علي و نهج البلاغه بگن؟! 🔹نامزد فعلی حزب دموکرات برای سنای ایالات متحده در ایالت میشیگان، در حال سخنرانی در کنفرانس جهانی UMAA در سال 2018 در دیترویت، میشیگان، درباره سخنان جاودانه امام علی (ع) از نامه شماره 53 نهج البلاغه https://eitaa.com/phwsla #انجمن‌بوعلی‌سینا

⛪️ پاپ در فرانسه؛ مذهب بازمی‌گردد؟ ✍🏻 حبیب حسینی‌فرد فرانسه را معمولاً یکی از سکولارترین جوامع اروپای غربی می‌دانیم؛ اما سفر چهارروزه پاپ لئو چهاردهم تصویری متفاوت نیز نشان داد: ده‌ها هزار جوان در استاد دو فرانس و صدها هزار نفر در مراسم پاریس به استقبال او آمدند. این استقبال فقط یک نمایش رسانه‌ای نبود. آمارهای رسمی کلیسای کاتولیک فرانسه نیز از افزایش محسوس غسل تعمید بزرگسالان و نوجوانان، به‌ویژه در میان جوانان، خبر می‌دهند. نشانه‌ای از اینکه در کنار روند بلندمدت سکولاریزاسیون، نوعی بازگشت محدود اما قابل‌توجه به دین نیز جریان دارد. پاپ در عین حال فقط در قامت رهبر مذهبی ظاهر نشد. از پاریس تا متز درباره صلح، چندجانبه‌گرایی، حقوق بین‌الملل، مهاجرت، هوش مصنوعی و خطر استفاده سیاسی از دین سخن گفت و کوشید کلیسا را دوباره به‌عنوان بازیگری اخلاقی در سیاست جهانی مطرح کند. همین سفر تناقض جالب فرانسه امروز را آشکار کرد: جامعه‌ای عمیقاً لائیک که هم‌زمان می‌تواند میزبان یکی از بزرگ‌ترین تجمعات مذهبی سال‌های اخیر اروپا باشد؛ و سیاستمدارانی از چپ تا راست که حاضر نیستند از این موج اجتماعی کاملاً فاصله بگیرند. پس شاید هنوز برای گفتن اینکه «مذهب به فرانسه بازگشته» زود باشد؛ اما پرسش جدی‌تر شده است: آیا در عصر ناامنی، بحران هویت و فرسایش اعتماد به نهادهای سیاسی، دین دوباره برای بخشی از نسل جوان به منبع معنا تبدیل می‌شود؟ https://eitaa.com/phwsla #انجمن‌بوعلی‌سینا

#فریدون‌مشیری میگه: گفتی چه دلگشاست افق در طلوع صبح ... گفتم که چهره‌ی تو از آن دلگشاتر است... صحبتون نیک🌸 https://eitaa.com/phwsla #انجمن‌بوعلی‌سینا

دیر یا زود این عذاب ای جان به پایان می‌رسد شاد باش! این رنج بی پایان به پایان می‌رسد گرچه گاهی تندبادی شاخه‌ای را هم شکست سرو می‌ماند، ولی توفان به پایان می‌رسد #فاضل_نظری https://eitaa.com/phwsla #انجمن‌بوعلی‌سینا

چرا بعضی آدم‌ها در برابر فهمیدن مقاومت می‌کنند؟ علم روان‌شناسی میگه : مغز ما همیشه دنبال حقیقت نیست؛ خیلی وقت‌ها ترجیح می‌ده همون چیزی رو که قبلاً یاد گرفته، درست بدونه. برای همین وقتی با اطلاعات جدیدی روبه‌رو می‌شیم که با دانسته‌های قبلیمون فرق داره، ممکنه ناخودآگاه در برابر پذیرفتنش مقاومت کنیم.  جالب‌تر اینکه باهوش‌بودن هم همیشه جلوی این اتفاق رو نمی‌گیره؛ گاهی فقط باعث میشه برای چیزی که فکر می‌کنیم درسته، دلیل‌های قانع‌کننده‌تری پیدا کنیم! ذهنِ باز یعنی همیشه این احتمال رو بدیم که شاید چیزی رو کامل نمی‌دونیم. https://eitaa.com/phwsla #انجمن‌بوعلی‌سینا

پشت هر آدم موفق، کوهستانی سرد و تاریک از اهمیت ندادن به دیگران و نظرات‌شان است. #وین‌دایر https://eitaa.com/phwsla #انجمن‌بوعلی‌سینا