دیدم که مرگ را چشیدهِ بود او با چشمان خود خاموشی دیده بود دیدم که دِگَر آبی نبود حرف‌هایش چون آسمانِ کبود و برف‌هایش...

از آدما بیشتر میفهمه

تو آن نِه‌ای که چو غایب شوی ز دل بروی تفاوتی نکند قُربِ دل به بُعدِ مکان - سعدی

میان این‌ همه آدم جورواجور آن‌قدر احساس تنهایی می‌کنم که گاهی گلویم می‌خواهد از بغض پاره شود. - از نامه‌های فروغ به ابراهیم گلستان.

ننه ام‌البنین

«این هوای گرفته او را کاملاً غمگین ساخت. فکر کرد: کاش دوباره کمی می‌خوابیدم تا همه این مزخرفات را فراموش بکنم…» فرانتس کافکا.

حیفت نمی‌آید ز ما گریه نگیری وضع بد مارا از این بدتر نگردان

صبر اندک‌ را بگویم، یا غمِ بسیار را؟ - هلالی جغتایی

__

من در این سال‌ها احساساتی را فهمیدم، و در خود حمل می‌کنم که توان بیانشان را ندارم. ذهنیتی نسبت به مفاهیم و پدیده‌ها در من است که نمی‌توانم همه‌اش را بگویم و بنویسم. من برای بیان حس و درکم نسبت به پیرامون کلمه کم می‌آورم. - فروغ فرخزاد

اکنون کجاست؟! چه می‌کند؟! کسی که فراموشش کرده ام... :) - عباس کیارستمی

‌ وابستهٔ یک دمیم و آن هم هیچ است خیام؛