"سلاماً علی من وَقعوا فی الحُبّ مع اشخاص
لا یمکنهم الوصول علیهم..."
سلام بر آنها، که در عشقِ کسی فرو افتادهاند
که هرگز نمیتوانند به وصالش برسند...
- عربیات
اونجا که شهریار میگه:
کجا رواست
که از دستِ دوست هم بِکشد؟
دلی که این همه
از دستِ روزگار کشید؟
آرام با خودش زمزمه میکرد:
«خواهش میکنم دوام بیاور، میدانم
که میتوانی پس لطفاً فقط دوام بیاور.»
کسی را داشته باشی که اجازه دهد تاریکترین فکرهایت را برایش برهنه کنی، بیان کنی، و او همچنان بماند؛ خوشبختی.