نمی‌دونم سریال بازنده رو دیدین یانه(ببینین خیلی خوبه) پیمان توش یه دیالوگ داره، میگه بردن تو سکوت قشنگ‌تره! و من چقدر ازش خوشم میاد.

من قبل از اینکه از دستت ناراحت بشم اول از دست خودم ناراحت میشم که اصلا چرا اجازه دادم تو انقدر مهم بشی که من رو ناراحت کنی.

آدما می‌تونن شما رو از زنده بودنتون پشیمون کنن، از نفس کشیدنتون، از امید داشتنتون، حتی ممکنه عذاب وجدان بگیرید بابتش درحالی که تقصیر شما نیست.

انقدر بدم میاد در جواب یه سوال "چطور" جواب داده بشه:(

به نظرتون چرا من تموم نمی‌شم؟

دل من گرفته کاش یکم بارون بباره ..

دچار “بهم هیچی دیگه حال نمیده” شدم.

وقتی یه مکث عمیق میکنی و میگی هییی...

اون حسی که وقتی چیزی ک میخوای نمیشه...

براتون اون لحظه ای رو آرزومندم که خودتو با شتاب میندازی رو تختت, ریلکس میکنی, چندتا نفسِ عمیق میکشی , یه لبخند از ته دل میزنی, نگاه سقف میکنی, و با خودت میگی آخییش:))بالاخره شد؛ خداجونم ممنونم ازت...

آدمای ساکت آخرین کسایی‌ان که باید باهاشون دربیفتی.

باحال‌ترین چیزِ زندگی اینه که می‌تونی به‌جای واکنش نشون دادن، خیلی ساده طوری رفتار کنی که انگار یه نفر اصلاً وجود نداره.