قلبم شکسته است و نفس تنگ می‌شود آه از جهان بی‌تپش و بی‌هوای تو هرچند رفته‌ای ز میان؛ زنده‌تر شدی این شعر یادگار شد از ابتدای تو... — 𝓅𝑜𝑒𝓂𝒾𝓇

با تو غرق حافظ و سعدی و بیدل می‌شدیم «یاد ایامی که در گلشن فغانی داشتیم» — 𝓅𝑜𝑒𝓂𝒾𝓇

تو رفته‌ای و من از زنده ماندنم خجلم کجا گذاشته‌‌ای رفته‌ای عزیز دلم؟ — 𝓅𝑜𝑒𝓂𝒾𝓇

می‌خواستم که شعر بگویم برای تو وقتی که بود روی زمین جای پای تو گم می‌شدند واژه و وزن و ردیف و لحن می‌آمدم که شعر بگویم برای تو جام خیال خالی‌ام انگار می‌شکست شعری نداشتم که بریزم به پای تو رگ‌های دست پیر تو را دوست داشتم وقتی که می‌نشست کنار عبای تو هرگز نشد که شعر بگویم برایشان آن دست‌های مقتدر آشنای تو یا شعر می‌سراییم یا خیره می‌شویم من خیره می‌شدم به خط خنده‌های تو چون خود کشیده بود خطوط رخ تو را دستان مهربان و لطیف خدای تو دستان شاعرانگی‌ام خسته می‌شدند صیقل زنند آینه‌ را در سرای تو اکنون تو رفته‌ای و نمانده برای من جز عکس‌ها و خاطره‌ها و صدای تو دیگر گذشت آن که نگاهت کنم به شوق دیگر گذشت زمزمه‌ی: «من فدای تو» یادش بخیر لحن قدم‌های محکمت قد بلند و قامت بی‌انحنای تو آخر چگونه من بپذیرم تو رفته‌ای من مانده‌ام نشسته به سوگ عزای تو قلبم شکسته است و نفس تنگ می‌شود آه از جهان بی‌تپش و بی‌هوای تو هرچند رفته‌ای ز میان؛ زنده‌تر شدی این شعر یادگار شد از ابتدای تو... — 𝓅𝑜𝑒𝓂𝒾𝓇

بدرقه ۲۵۰ شاعر پارسی‌گو برای ایرانی‌ترین رهبر تاریخ — 𝓅𝑜𝑒𝓂𝒾𝓇

رفتید سوی بزم شـᥫ᭡ـــــادت به سادگی خوش باد بر شما سفر خانــــღـــــوادگی — 𝓅𝑜𝑒𝓂𝒾𝓇

شعرخوانی شعرای جوان برای پدر‌ مهربان جانفدا خود 💔 — 𝓅𝑜𝑒𝓂𝒾𝓇

🥀 روایت وداع در آیینه شعر 🥀 وداع واژه‌ها با مردی از تبار نور — 𝓅𝑜𝑒𝓂𝒾𝓇

🎧 وداع | farewell 🎙️ راغب | Ragheb نوای زمزمه عاشقانه با او رفت The sound of romantic whispers went with them زلال عشق و صفای ترانه با او رفت The purity of love and the sincerity of the song went with them — 𝓅𝑜𝑒𝓂𝒾𝓇

دارم ز تهران می‌روم مردم خداحافظ دیگر مرخص می‌شوم ای قم خداحافظ خیر تو را می‌خواستم ایران حلالم کن ای طاعنان! این نیز رفراندوم خداحافظ گفتند شد زیر زمین پنهان، گذشتم من رفتم ولی تا گنبد طارم خداحافظ — 𝓅𝑜𝑒𝓂𝒾𝓇